The Song – Part 8

Admin Note: *Contributed Story* Please give credit and thanks to missAa. This is a continuation to The Song – part 7

Author: missAa

~*~

Previously:

“I just got home Mrs. Lim. Sleep na. I know you’re still awake. Thank you for everything. I love you so much.

–Richard”

“Goodnight din Mr. Lim. Matulog ka na din. Thank you din for everything, I love you too so much. –Maya”

And again, they fell asleep with a smile on their faces.

________________________________________

After a few months, okay naman ang naging relasyon nila Maya at Richard. Masayang masaya sila sa

piling isa’t isa parang wala ng makakapag’hiwalay sa kanila. Naka’graduate na sila Maya at summer na

nila ngayon.

“Ricardo, ang Mama mo nasa phone.” Manang Fe said.

“Thanks Manang.” Richard said. “Hello Ma, napatawag ka?”

“Ricky, ang daddy mo. He needs you now.”

“Why Ma? Anong nangyari kay Dad?”

“Nasa hospital sya ngayon, may malubhang sakit. We need you here Son.”

“Yes Mom, pupunta ako dyan next week.”

“Sige Son, ingat ka. I love you.”

“I love you too Mom.”

Hindi alam ni Richard ang gagawin, but he booked a flight.

“Paano si Maya?” Richard thought.

He called Maya.

“Hello Chard?”

“Maya, magkita tayo. May sasabihin ako.”

“Sige. Saan?”

“Sa Favorite Place.”

“Sige. I’ll be there.”

__________________________________

Nagkita na sila sa Favorite Place nila, ang coffee shop kung saan nagsimula ang lahat. Maya looked at

Richard.

“Why? Ano ba yung sasabihin mo?” Maya said.

“Maya…” He held her hands. “I need to go abroad. My Dad is sick. Kailangan kong umuwi sa

America and hindi ko alam kung kelan ako babalik.”

Maya cried. “Kelan ang alis mo?”

“Next week Maya.” Richard said. “Wag ka ng umiyak.”

__________________________________

After a week, nagkita ulit sina Maya at Richard.

“Maya, tandaan mo mahal na mahal kita. Babalik ako, tandaan mo yan.” Richard hugged her and

kissed her cheeks. “This necklace is for you. Suotin mo to palagi.”

The necklace may pangalan ni Maya. “Maya”

“Mahal na mahal din kita Chard. Hihintayin kita.” Maya said.

At yun na ang huli nilang pagkikita.

___________________________________

After 2 years…

Maya and her family, pauwi na sila galing sila ng Batangas para magbakasyon. Natutulog ng

mahimbing sina Maya, Nanay Tere, Kute, Mamang at Cho ang gising lang ang driver ng sasakyan

nila si Kuya Ted, pero antok antok na si Kuya Ted at hindi napansin ni Kuya Ted na nasa kabilang

linya na pala sila at may makakasalubong na silang malaking truck biglang niliko ni Kuya Ted ang

sasakyan at nahulog sila sa bangin. Nagising si Maya..

“Asaan ako?” Maya said. “Bat ang sakit ng ulo ko?”

“Miss, nasa hospital ka.” The man said.

“Sino ka? Bakit ako andito?”

“Na’aksidente ka. Ako nga pala si Mr. Edward Rosales and this is my wife Mrs. Elle Rosales.”

Edward said.

“Hija, ano ang pangalan mo?” Elle said. “Maya ba?” Sabay turo sa necklace nya.

“Sino ba ako?” Maya said. “Hindi ko po alam.”

“Hon, baka Maya nga ang pangalan nya.” Edward said to his wife.

“Sino po ba ang mga kasama ko sa aksidente? At saan po ako galing? Bakit po ako nandito?” Maya

asked.

“Wala kaming nakita na kasama mo. Nakita lang naming na nakahandusay ka sa kalsada kaya ka

naming kinuha at dinala dito.” Elle said.

“Huh? Wala talaga akong maalala.” Maya said.

“Wag mong pilitin Hija. Tatawagin lang naming and Doctor.” Edward said.

The Doctor entered Maya’s room.

“Doc, bakit wala syang maalala?” Elle asked.

“Siguro, sa sobrang pagka’bagok ng ulo nya. Nagkaroon sya ng Temporary Amnesia.”

“Hanggang kelan sya magkakaroon nyan?”

“Kusang babalik po ang kanyang mga alaala. At kailangan nya ng mag makakasama. Pero wala syang

kasama nung nakita nyo sya.” Umalis na ang Doctor at kinausap nila Edward and Elle si Maya.

“Maya, kami muna ang magaalaga sayo. Kami muna ang magiging magulang mo.”

“Sige po.” Maya said.

______________________________

Si Richard, kino’contact si Maya. Pero hindi nya alam kung ano na ang nangyari dito. Tinawagan nya

si Emman.

“Emman, bakit hindi ko macontact si Maya?” Richard asked.

“Richard, wag ka sanang mabibigla. Pero nagbakasyon kasi yung pamilya nila sa Batangas at

naaksidente sila nung pauwi na sila. Wala na sila Mamang. Pero si Maya, hindi namin alam kung

nasaan. Sorry Richard.” Emman said.

“What?!” Richard said and he ended the call.

“Asaan na ang Maya ko? Gusto kong umuwi. Pero hindi pwede. Damn! Ano ba naman tong buhay na to.”

Richard thought.

Hindi nakakatulog si Richard ng maayos, kasi nga wala pa ding balita kay Maya. Sila Mamang nakita

na, nakaligtas sila pero si Maya nawawala. Araw araw syang tumatawag kela Emman. Nakikibalita

pero wala pa din.

“Maya, where are you?” Richard thought.

Magpapaalam sana si Richard na umuwi, pero hindi nya magawa kasi malubha ang kalagayan ng

Ama nya.

________________________________

After 5 years…

Nakauwi na si Richard, kasama ang Mama nya. Kakamatay lang ng Dad nya, kaya nagpagdesisyunan

na dito na manatili sa Pilipinas at sa lumipas na 5 years, wala pa din silang balita kay Maya, ang

pamilya ni Maya humina na ang loob at sinasabi nila na baka patay ni si Maya. Pero si Richard, alam

nya na buhay pa ito. Nararamdaman nya.

“Welcome Home Ricardo at Donya Esmeralda.” Manang Fe greeted them.

“Thank you po Manang.”

Pumunta sya sa kwarto nya, at tinext agad ang Heartthrobs pati sina Emman, Doris at Sabel. Nagkita

sila for Dinner.

“Oh Brod! Long time no see.” Ryan said.

“Long time no see din Pare.” James said.

“Balita ko may business ka na.” Simon said.

“Yes, Lim Aviation Services. I love airplanes.” Richard said.

“So, nakamove on ka na ba?” Wilson said.

“Hindi ako mawawalan ng pagasa hangga’t hindi ko nakikita ang bangkay nya.” Richard said.

“May point ka nga doon Richard, pero 5 years na ang lumipas pero wala pa ring Maya ang nagpakita

sa ating lahat, kahit sa pamilya nya.” Emman said.

“Oo nga naman Richard.” Sabel said.

“Makikita ko din sya, lalo’t nandito na ako sa Manila. Kayang kaya ko na syang ipahanap. Diba Ryan,

you’re a lawyer? May kakilala ka ban a Private Investigator?” Richard asked.

“Meron Brod.” Ryan said. “Si Valderama.”

“Brod, papuntahin mo sya sa office ko tomorrow.”

“Sige Brod.” Ryan said.

_____________________

Rosales’ Residence.

5years na sa kanila si Maya. Pinaaral nila ito. Pero hanggang ngayon, wala pa din syang maalala.

Pinipilit nya pero sumasakit lang ang ulo nya. Si Maya ay isang successful na Flight Attendant sa

Time Airways.

“Mommy Elle, may flight po ako bukas. Manila to New York to Manila. So mawawala po ako ng

mga 2days.”

“Okay Anak, magiingat ka.”

“Opo Mommy.” Maya kissed Elle’s cheeks.

Lumaki na si Maya sa piling nila Mr. and Mrs. Rosales. Para na din syang tunay na anak nila Elle

at Edward kasi wala silang anak. Hindi naman nahirapan si Maya na ituring sila na tunay nyang

magulang kasi wala syang maalala kung sino ba talaga sya o kung saan sya galing. Habang naglalakad

si Maya sa airport lobby may hawak syang coffee at may nakabangga sya at natapon ang coffee sa

damit nya.

“Oh my! Ang uniform ko!” Maya said.

Pero dere’derecho lang ang lalaki, at parang walang nakita o naramdaman. Nainis ng sobra si Maya.

“Walang modo! Nakakainis.” Maya said.

“Ms. Rosales, anong nangyari sayo?” Maam Pacheco said.

“Maam, may bumangga po kasi sa akin na lalaki doon. Tumapon tuloy yung coffee ko.”

“Okay, sige pumunta ka sa office at humingi ka ng bagong set of uniform.”

Habang naglalakad si Maya, naiinis pa rin sya at todo punas pa din sya sa uniform nya. Nakita sya ni

Richard.

“Parang si Maya yun ah.” He said. “Maya! Maya!”

Pero dahil nga busy si Maya sa kakapunas ng dumi, hindi na nya nadinig na may tumawag sa kanya.

“Baka namamalik’mata lang ako.” Richard thought.

Umalis na si Richard, umuwi na sya. Patulog na sya pero hindi pa rin maalis sa isip nya ang nakita

nya.

“Parang si Maya talaga yun e.” Richard thought.

Them someone called him. It was James.

“Oh James? Napatawag ka?”

“Parang nakita ko kasi si Maya sa airport kanina.”

“Ha? Saan?”

“Sa Airport Richard.”

“Kanina din, nasa airport ako, parang nakita ko din sya.”

“Nabangga ko sya, natapunan ko sya ng coffee. Pero pagharap ko sa kanya, nakatalikod na sya. Kaya di na ako

nakapagsorry man lang dun sa Miss. Pero yung likod nya, parang si Maya.”

“Diba Pilot ka sa Time Airways? Ano yung uniform nya?”

“Flight Attendant sya. I asked my Tita kung may Maya ba? Yes daw meron, pero sabi ko. Hinahanap ko si Maya

Dela Rosa. Wala daw ganun. Maya Rosales lang.”

“Maya Rosales?”

To be continued… Magkikita pa ba sila Maya at Richard?

10 thoughts on “The Song – Part 8

  1. Pingback: The Song – part 9 | Excess Baggage

Whatcha think?

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s