Kailan – part 10

Admin Note: *Contributed Story* Please give credit and thanks to bhek8. This is a continuation to Kailan – part 9.


A/N:(Note:  Thank you po for everyone who read the story “Kailan”.  I appreciate every comment you wrote. Some of you gave me the idea of how the story will go. As the pacing is too slow (I find), and it’s kinda bitin, please bear with me. Hope you like it.)

 

Author:bhek8

 

~*~

 

Let love grows into our hearts, cultivated by trust and care.

SC: Yani, baka gusto mo umidlip, ok lang. Matagal pa tayong magbibiyahe. Wala pa tayo kalahati.

Maya: Ok lang po ako Sir Chief. Hindi ko naman po hahayaan na mag-isa kayong gising.

SC: Thank you. Hmmmm. Magkwento ka nga.

Maya: Ano naman po ikukwento ko sa inyo?

SC: Anything under the sun. Maybe your family or your lovelife? (He was just trying to tease Maya.)
Maya: Sir Chief naman eh! Zero lovelife ko. Boring.

SC: Hahahaha. OO nga pala. ‘Yung family mo sa probinsya, kamusta sila?

Maya: Ayun po surviving naman. Medyo ayos naman po yung negosyo ng kapatid ko. Tumutulong pos a pagluluto si nanay saka si Mamang. Alam nyo po ba si nanay po ang pinakamasarap magluto ng kare-kare?

SC: Talaga? That’s my favorite dish.

Maya: Talaga po? PAreho po pala tayo. Tapos ‘yung bagoong…

Maya/Sir Chief: Medyo maanghang… (Sabay pa sila.)

Maya: Si Sir Chief gaya-gaya.

SC: anong ako? Kasalanan ko ban a ang gusto kong bagoong medyo maanghang?

Maya laughed at him.

SC: anong nakakatawa?

Maya: Wala naman po, kasi bagoong lang po pagtatalunan p a natin.

SC: Ikaw eh.

Maya: Bakit ako?

SC: Wala.. Tell me more.

Maya: Ayun po, tapos si Mamang siya po ang taga-saing. Si Cho, yung pamangkin ko, minsan tumutulong-tulong din sya.

SC: Masaya siguro ang pamilya nyo.

Maya: Ay, tama po kayo diyan. Kahit kulang na po kami, kasi wala na si tatay. Ako lang naman po kasi ang maarte sa amin.

SC: bakit mo naman nasabi?

Maya: E kasi po sabi ni nanay napakaiyakin ko. E Sir Chief sa kanya lang naman ako nagmana.

SC: You’re silly.

Maya: Si Kute ang the best kapatid. ‘YUn nga lang nakipag-inuman tapos ayun nagkalaman ang tiyan.

SC: BAkit nga pala kute ang tawag mo sa kanya?

Maya: Kasi po pwedeng kuya, pwedeng ate.

SC: You mean?

Maya: Kung anuman po ang nasa isip nyo yun na po yun. Ang ganda nga po ng real name nya, Cristina Rose, tapos naging thorns. Hahahahaha

Sir Chief bakit ako lang po ang ngkukwento? E kayo po?

SC: Ako? Bakit may tanong ka ba?

Maya: E di ba po sabi nyo kanina na magmamahal kayo kung tama na and dahilan nyo.

SC: And?

Maya? E di bap o nakikipagdate kayo?

SC: Oo, sometimes. But they’re not my type. I mean, they’re interested on me but not with my kids.

Maya: E ano po bang hinahanap nyo sa isang babae?

SC: Simple lang naman, ‘yung mahal ako pati mga anak ko. ‘yung mapagmahal sa pamilya. Ikaw?

Maya: Ako po Sir Chief? (Ngblush si Maya sa sinabi na ‘yun ni Richard.)

SC: Oo, ikaw? Ano bang hinahanap mo sa isang lalake, Huwag mong sabihin kamukha ni James at baka wala ka nang makitang ganun.

Maya: Ah!? Akala ko naman. (Pabulong na sabi nya.)
SC: Are you saying something?

Maya:Wala po.. Wala po Sir Chief. Ang sabi ko po, wala na nga po sigurong katulad ni James.

SC: I hope you don’t mind pero anong meron si James at kahit wala na sya, hindi mo sya kayang palitan.

Maya: Bakit kayo Sir Chief hanggang ngayon hindi pa po kayo nakakahanap? Kasi po ba hinahanap nyo yung katulad ni Ma’am Alex?

SC: Bakit mo binalik sa akin ang tanong? Fine, kasi nga di ba gaya ng sabi ko sa’yo I have 3 kids with me. And I’m not getting any younger. Luke is 16 already.

Maya: Ilang taon nap o ba kayo?

SC: 36

Maya: E bata pa pala kayo. 10 years lang ang tanda nyo sa akin. (Nabigla si Maya sa sinabi nya na ‘yun. Wala siyang ibig sabihin but she thought baka kung ano isipin ni Richard sa kanya.)

SC: So pwede pa pala. (Nangingiting sabi ni Richard. Sa isip nya , baka sakaling may pag-asa.)

Maya: Bakit po kayo nakangiti?

SC: Ah! Wala naman. May naalala lang ako.

Maya: Maaga po kayong nag-asawa no?

SC: Oo, ayaw pa nga ng parents namin na magpakasal kami kasi masyado pa kaming bata saka hindi pa kami graduate ng college. We loved each other so much kaya ayun sa kasalan natuloy. But everything else is a history.

Maya: Sir Chief, pwede pong magtanong ulit?

SC: Ano yun?

Maya: Mahal nyo pa po ba si Ma’am Alex?

SC: I loved her dearly. Siguro naman I deserve a second chance?

Maya: Siguro po yung babaeng mamahalin nyo ang swerte-swerte nya sa inyo?

SC: Are you sure? Ako plus 3 kids?

Maya: Opo. Kasi Sir Chief yung mga bata, bonus na yun eh.

SC: (to himself) if you only knew Maya. I’ll wait for you, If you can just open up your heart again, and give me a chance.

Maya: Sir Chief bakit po natahimik kayo?

SC: Ha?

Maya: Ang sabi kop o bakit natahimik kayo? May iniisip kayo no? Sino?

SC: What are you talking about?

Maya: Si Sir Chief painosente pa. Alam nyo po kung sinuman ‘yang iniisip nyo, talagang lucky girl sya.

SC: Do you think so?

Maya: Opo.

SC: Kaya lang may problema e.

Maya: Ano po?

SC: Hindi kami ganung magkakilala.

Maya: Ganun po ba? Madali lang po yan e di kilalanin nyo.

SC: Saka mas bata sya sa kin.

Maya: Ayos nga po yun? E di baby nyo sya.

SC: You’re funny.

Maya: E Sir Chief, sabi nga ng nanay ko hindi nyo talaga makikilala ang isang tao kung hindi kayo magkakasama sa iisang bahay. Kahit daw po mag-asawa na hindi pa din nagkakaintidihan eh!

SC: Sabagay, tama ka. You know what it’s a bit complicated.

Maya: wow! Parang facebook status lang ah! Bakit naman po?

SC: Basta. I’ll tell you pag nasiguro ko na din sa sarili ko na siya yung babae para sa akin.

Maya: Hay naku Sir Chief, kelan kaya yun?

SC: Maybe next month, next year, or in 2 years?

Maya: Ang tagal naman. Ganun po ba talaga kayo maniguro sa feelings nyo?

SC: I just want to make it sure. I’m not the kind of person that’s fooling around. When I’m into a relationship, I’m serious.

Maya: Mukha nga po. Tingnan nyo po yung itsura nyo sa salamin, seryoso na nga.

SC: Yani ha! Kanina ka pa. Nakakarami ka na.

Maya: Biro lang po Sir Chief. Huwag nyo po ako tatangalan ng trabaho.

SC: Sira! Anong pinagsasabi mo diyan? Yun lang tatanggalin kita sa trabaho?

Maya: Biro lang po. Highblood agad?

SC: Ikaw e!

Maya: Malayo pa po ba tayo?

SC: Mga 2 hours na lang. Inaantok ka ba?

Maya: Hindi naman po. Kayo po ba?

SC: hindi. Ayos lang ako.

Maya and Richard are so comfortable talking about their personal lives. Maya started to open up about her past to Richard. As Richard listening attentively to her stories. He find her so amazing. She’s great, he thought. Who would have thought that Maya had a painful situation. From the lost of her beloved father until the death of her boyfriend. Everything happens for a reason. There’s a time for laughter and a time to mourn. A time to live and a time to die. A time to be hated, and a time to be loved. Winter season, as some other says, came into Maya’s and Richard’s life. But after the winter, it’s spring.

SC: So, here we are. Yani, pwedeng pakigising na lang ang mga bata. I’ll carry our bags.

Maya: Opo Sir Chief. Baby, gising na andito na tayo. Nikki, Luke, nandito na tayo.

Nikki: oh!my gee. I slep the whole time. Eeeewww. Kuya you’re laway.

Luke: Anong sa akin? Sa’yo kaya yan?

Abby: Yaya, ang lamig naman dito. Oo nga pala, can I just call Ate Maya na din like Ate Nikki?

Maya: Ikaw ang bahala baby.

Nikki: Wait Ate Maya, I have to give you something.

Maya: ano ‘yun?

Nikki: Promise ring.

Maya: Para saan?

Nikki: Hmmmmm, Ate Maya you’re part of family na. So please take it.

Luke: Naku Ate Maya sige na kunin mo nay an. Hindi ka titigilan ni Niks.

Nikki: Naki-ate kana din?

Luke: OO naman, akala nyo kayo lang 2 lang ni baby.

Maya: O sige akin na. Salamat ha!

Nikki: Ayan lahat tayo meron na.

Doris: SAbel, papicture na tayo. Bilis…

Sabel: Maya sama kayo sa picture, dali.

Nikki: I’m so happy talaga. Dad, tara let’s take pictures para may remembrance. Dito ka na sa tabi ni Ate Maya.

They took lots of pictures. Picture-addicts eh! They stayed for a while outside, before going into their rooms.

Maya: Sir Chief salamat po sa pagdadala ng bag ko.

Then Richard noticed her ring.

SC: Si Nikki ba may bigay nyan. (Hinawakan nya ang kamay ni Maya, hindi agad sya nakasagot sa tanong ni Richard.)
Maya, I’m asking kung si Nikki ba ang nagbigay ng singsing?

Maya: Opo, Sir chief. ‘yung kamay kop o.

SC: Sorry. (The he let go of her hand.) PAreho tayo. (PInakita nya kay Maya, ang singsing na bigay ni Nikki.)

Maya: Sabi po kasi ni Nikki na part na daw po ako nga family kaya binigay nya ‘to.

SC: SAmahan mo ko sa palengke. Tayo na lang ang mamili. Ok lang ba? Hindi ka pa pagod?

Maya: SI Sir Chief nagpapatawa hindi naman kalbo. Pano naman po ako mapapagod e nakaupo lang naman po sa kotse.

SC: So, let’s go. Manang, mamimili po kami ng kakainin natin. Magpahinga na po muna kayo.

Sabel: Salamat naman at may Maya sa buhay ni Sir Richard. Kung hindi tayo ang mamimili Doris. Ang sarap pakinggan “Maya ni Sir Richard.”

Sa sobrang aging nagising ni Doris, nakatulog agad ‘to.

Sabel: Talaga naman. Ang bilis ah! Nakapuwesto agad ng tulog.

MEanwile in the other room…

SC: Luke, alis muna kami ni Maya bibili lang kami ng lunch natin. MAtulog muna kayo, it’s only 10 am. Ikaw na bahala sa maga kapatid mo.

Luke: Areglado, Dad. Ingatan nyo si Ate Maya.

SC: I will.

Maya: Bye sa inyo.

Lim Kids: Bye Ate Maya.

Luke: Nikki, ano yung binigay mo kay Ate Maya?

Nikki: A ring, like what I gave to Dad.

Luke: What?

Nikki: Yap, para if ever they’re together, wala nang makakalapit na iba kay Ate Maya as well as kay Dad.

Luke: Ha?

Nikki: Whatever, with a capital W.

Luke: Gulo mo Niks.

Richard and Maya went on their way to the market. They will buy something for lunch and dinner na din.

SC: Bili na lang tayo ng luto for lunch. Then for dinner, anong gusto mo?

Maya: Sir Chief kung sinigang na hipon po kaya? Gusto po ba nila yun?

SC: Sure, why not? Let’s buy it. Daan lang tayo sa souvenir shop. I’ll buy a blanket para kay Manang Fe.

Maya: Ang sweet nyo naman po kay Manang FE.

SC: She took care of me since I was born yata.

Maya: ganun na po katagal?

SC: Oo, then nung nag-asawa ako sumama sya sa akin, kasi sabi nya baka mahirapan kaming mag-asaw kasi nag-aaral kami at the same time we had parttime job.

Maya: Ay! Ang sweet din pala ni Manang.

SC: Let’s order first pala then let’s go sa souvenir shop.

Maya: Sige po.

Then they went in sa isang restaurant. They chose the food they want then they’ll pick it up after. Richard tried to find a blanket for Manang Fe sa isang souvenir shop malapit sa isang restaurant. Kasama nyang namimili si Maya. Hanggang sa may lumapit na group of girls.

G1: Hi! Excuse me. (She was talking to Richard.)

SC: Yes?

G1: Did we meet before? You look familiar.

Maya was just listening to the girl.

SC: I don’t think so. (Busy pa din sya kakapili ng blanket.)
G1:  You graduated from Baguio University, right?

SC: Sorry but no. Taga-Maynila ako.

G1. Oh! I see. By the way I’m Stephanie.

SC: (Tumingin sya kay Maya, at biglang hinawakan ang kamay nya.) And this is Maya.

Stephanie looked t their hand and saw the rings. She thought, “Married na pala.”

G1: Nice meeting you, Maya.

SC: Honey, let’s go.

Maya was confused now.

Maya: Ha?

SC: Honey, I said let’s go. Magbabayad pa tayo. Saka yung inorder natin na pagkain, baka luto na. Naghihintay na ang mga bata.

G1: You have kids.

SC: Yes, we have 3.

G1: Ah! Ok!

Richard and Maya went to the cashier to pay. Richard still holds the hand of Maya.

G1: Sayang.

G2: Ano? Waley ang beauty mo. Taken na sya. Ikaw naman taken for granted.

G3: Steph, luma na kasi yang style mo nay an eh!

G1: Luma-luma ka diyan. Stop it na nga. Sayang talaga, ang guwapo-gwapo pa man din nya.

Pagkatapos mabayran ni Richard ang blanket, they went straight to the restaurant, took their orders and go back to the transient house they rented.

Maya: Sir Chief, ano po yun? Nakakarami ka na ng hawak sa kamy ko ha.

SC: Wait, twice pa lang.

Maya: Pero yung ang pangalawa nag tagal ha!

SC: e bakit hindi mo tinanggal?

Maya: Ha? Ah eh! Kasi. Ano. Ah!

SC; Ok. I’m sorry.

Maya: at saka ano na naman yung honey?

SC: Ha? May sinabi ba ko na ganun? Ang sabi ko yani.

Maya: hindi ang sabi mo honey.

SC: Wala kong matandaan. Baka namali lang dinig mo. Pero panno kung honey nga ang itawag ko sa’yo?

Maya: hindi ah! Pero siguro nga. Kasi yung kausap nyo kanina, Stephanie ba pangalan nun? Kung makatitig sa inyo para kayong matutunaw eh! Namali lang ako ng dinig. Yani nga.

SC: Selos ka?

Maya: po?

SC: Biro lang. Yani, namumula ka na!

Maya: Ay hindi po, mainit lang.

SC: Yani, we’re in Baguio, malamig ngayon.

Hindi na nakasagot si Maya. But deep inside,kinikilig din sya sa tawag sa kanya ni Richard. Still ringing into her ears.

They both prepare the foods for everybody. While preparing it, tahimik lang sila pareho.

Maya: (to herself) Hindi ka dapat kiligin ng sobra, konti lang. yung tama lang. Saka baka binibiro ka lang ng Sir chief mo. Baka iniiwasan lang yung babae nay un. Pero in fairness, ang ganda nya kaya. Compare naman sa akin. Wala man lang ako sa kalingkingan nya. Hmmmmp.

SC: (to himself) Pag ready ka na to open up your heart again, I’m still here. I’ll wait.

SC: Yani, please continue this, tatawagin ko lang sila.

Maya: opo, Sir Chief. (“Maya ok lang yan.” Then she stared at her ring. “In fairness, pareho kami ni Sir Chief ng singsing.”)

SC: Susunod na lang daw sila. (Natigilan si Richard, kasi napansin nya si Maya na tinititigan ang singsing.)

Yani!

Maya: Ay! Yani! Sir Chief pala. Nasan na po sila?

SC: Susunod na lang daw. Nagustuhasn mo ba yung singsing?

Maya: Opo, maganda po eh!

SC: Did you notice we have the same?

Maya: po? Pareho po ba? (Kunwari lang na hindi nya alam.)

SC: Look. (Then pinakita din nya ang singsing nya.)

Maya: Ay!oo nga po.

SC: Remember the girl kanina, siguro akala nya mag-asawa tayo kasi nung hawakan ko yung kamay mo I’m sure napansin yung singsing natin.

Maya just smiled. “Maya kalma ka lang baka himatayin ka na sa mga sinasabi ng Sir Chief mo. Wag ka masyado umasa sa mga sinasabi nya, baka mga biro lang talaga yun. Sige ka tandaan mo, kung wala syang gusto sa’yo meron kang A BROKEN PROMISE ALONG WITH A BROKEN HEART.”

 

 

 

 

23 thoughts on “Kailan – part 10

  1. Oh My!! Hindi ako makakilig ng Bongga!! Nasa Public place kaasi ako eh.. bawal sumigaw. hehehe.. Nice Chapter! Next na po please..🙂

  2. Pingback: Kailan – part 11 | Excess Baggage

Whatcha think?

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s