Once Step at a Time – part 8

Admin Note: *Contributed Story* Please give credit and thanks to banana08. This is a continuation of One Step at a Time – part 7.


A/N: Yes, I know! Ang tagal ko bago nasundan to. E sorry naman. Masyadong maraming kaganapan sa buhay ko. At higit sa lahat ang hirap hirap magsulat kapag kulang na kulang ng Vit. K!! haha Namiss nyo ba ako? Assumera at feelingera na din! haha

Anyway, sana hindi kayo ma-bore sa pag-basa coz it’s quite long. Hehe

 

Author : banana08

 

~*~

 

Previously…

 

Richard: Nakausap mo na ba sila Aling Teresita regarding jan?

Maya: Oo Mahal. Nasabi ko na sa kanila kahapon bago tayo pumunta ng hangar.

Richard: So anung reaction nila?

Maya: Okay naman , susuportahan daw nila ako. Pero..

Richard: What’s wrong my princess? (he looked at her worried)

Maya: Hindi ko kasi alam kung magkikita kami bago ako umalis e. Marami na din kasi kailangang papeles na ayusin and always on-call sa Time Airways for updates.

Richard: Don’t worry My Princess, I’ll do my best to help you with that.

Maya: Mahal ah, baka ano na naming magastos yang pinaplano mo ha. Ngayon pa lang itigil mo na.

Richard: Maya… (he pulled her close to him, stand behind her. He hugs her from the back and put his chin over her right shoulder) Matagal ka din malalayo. And ngayon pa lang mejo matagal na kayong di nagkikita tapos dadagdagan mo pa ng 8mos? Alam ko na miss na miss mo na sila. So please Princess, let me help you with this.

Maya: Okay. Talo na naman ako. Pero salamat ha, Mahal. (she turn his head to face him still hugging and give him a smack)

Luke: Uyy, Si Dad at Tita Maya, can’t get enough of each other!

Nikki: Kuya hayaan mo na! Matagal din mawawala si Tita. Nag-iipon si Dad ng baon nya! Haha

Richard: Of course! I will miss this beautiful lady e.

They spend the rest of their Saturday with each other, cherishing each moment together.

 

 

One Step at A Time – Part 8

Lumipas ng mabilis ang mga araw, kulang-kulang dalawang linggo na lang at flight na ni Maya papuntang Korea, kung saan maninirahan sya doon sa loob ng 8 buwan. Naayos na nya halos lahat ng mga kailangang asikasuhin ngunit may mangilan-ilan pa na naiwan.

Maya talking to Aling  Teresita over the phone.

Maya: Nay, miss ko na po kayo. Halos dalawang linggo na lang at sa Korea na po ako. (sad voice)

Nanay Teresita: O Nak, hindi ka ba excited kasi totoong totoo na ang mga pangarap mo?

Maya: Excited naman po. Pero kinakabahan po ako na Masaya, na natatakot na nalulungkot. Nay, mixed emotions po e!

Nanay Teresita: Normal lang naman yan Nak, kasi bago ito sa’yo. Magmula sa trabaho hanggang sa lugar at mga kasama mo bago.

Maya: Yun na nga Nay e…… Nay…

Nanay Teresita: Ano yun Nak?

Maya: Nay, namimiss ko na po kayo. Hindi naman po ako makauwi at always on call kami para sa mga detalye at briefing para sa trabaho ko sa Korea. Tapos may training pa. Gusto ko po kasi na makita ko man lang kayo bago man lang ako umalis.

Nanay Teresita: Pasensya ka na anak ha, hindi ka namin mapuntahan jan. Mejo mahal din kasi ang pamasahe.

Maya: Okay lang po yun Nay. Dapat nga po ako ang dumalaw jan kaso hindi talaga kaya ng schedule.

Nanay Teresita: Nak, hayaan mo na. Isipin mo na lang na mabilis lang ang 8 buwan. Kapit-bisig pa din naman tayo kahit andun ka na diba?

Maya: Nanay naman e, pinapaiyak mo naman ako e.

Nanay Teresita: Ikaw nga jan Nak ang nauna e. O sya sige na, tutulungan ko pa si Mamang sa Chibugan.

Maya: Sige po, salamat Nay ah. Ibati nyo na lang po ako kila Mamang, Kute at Cho. Ingat po kayo jan.

Nanay Teresita: Ingat ka din. I love you Nak.

Maya: I love you din Nay. Ba-bye!

Pagkababa ng telepono, si Maya ay nanatiling sa kinakatayuan nya sa may veranda at malalim ang iniisip nang biglang may yumakap sa kanya mula sa likod with matching kiss sa cheek.

Richard: Everything will be okay, My Princess

Maya: (hugging his arms) Thanks Mahal.

Maya need not say what’s bothering her. He knew the reason why. He just wants to be with her, cherish every moment and make her happy.

—-

After breakfast..

Nikki: Tita Maya, can you accompany me to the mall later? I need to buy a dress kasi for Megan’s birthday party e. Tutal shortened period naman kami today.

Richard: Niks, I guess your Tita Maya is a bit busy today.

Maya: Naku Mahal, okay lang. Nikki okay lang ba kung mga 4pm na tayo umalis? Tatapusin ko muna yung mga papers ng mabilis na mabilis tapos puntahan na kita tapos kahit abutin pa tayo ng closing. Okay lang ba?

Nikki: Of course Tita Maya, It’ll be super duper fine. Super thankies! (hugs Maya) Oh Dad, Tita, we’ll go ahead baka malate pa kami.

Richard/Maya: Ok sige, Ingat.

—-

During Richard and Maya’s drive to Time Airways…

Richard: You know I am so glad na hindi ka na lumipat and opted to stay with us before you go to Korea.

Maya: Ako din naman Mahal, syempre isang buwan na nga lang, tapos wala pa sila nanay kaya mas pipiliin ko na sulitin ang mga araw kasama kayo.

Richard: Good decision Mahal na Prinsesa. By the way, do you want me to accompany you and Nikki to the mall?

Maya: At ano kapag nagtanong si Nikki about sa dress paulit-ulit mo lang na sasabihin ay okay that’s nice o di kaya naman you look lovely in anything you wear. Maiinip ka lang dun Mahal

Richard: My Princess, yes or no lang ang sagot sa tanong ko. Ang dami mo na agad sinabi.

Maya: O sige Mahal, sorry na. No wag ka ng sumama. Pipilitin ko na lang matapos kami agad ni Nikki para makapagdinner tayo ng sabay sabay. Okay?

Richard: Okay. You’re the boss!

Maya: No, Abby is the boss! Hehe o sige na, una na ko ha. Mag-iingat ka sa pagda-drive Mahal. Text na lang kita later. Buh-bye!

Richard: okay take care.

Akmang bababa na si Maya.

Richard: Maya..

Maya: O may nakalimutan ka ba?

Richard: Yes. Meron. Ito oh! (he gave Maya a soft kiss on the lips) I love you!

Maya: eeeee.. Ikaw talaga! I love you too Mahal. (she said this while caressing his face) o sige na aalis na ko para matapos na ko agad at masamahan na si Nikki.

Richard: Okay. Take care.

Maya: I will. (She will open the door)

Richard: Princess,

Maya: Oh, ano yun? (he just smiled)

Maya: Aba ang Mahal ko, naglalambing! (she said while wrapping her arms around his neck) Ang hirap naman kumawala sa’yo. Sige na kita na lang tayo mamaya. (it’s now her turn to give him a soft kiss on the lips and she’s off the car)

Richard: Maya,

Maya: Mr. Lim, hindi na tayo matatapos nyan! At ang alam ko may meeting ka pa this morning. Sige na at baka malate ka pa. See you later. (she said this with authority)

Richard: Fine. (he smiled, that super heart melting smile of him) I Love You!

She was caught off guard! She is really happy hearing her Sir Chief said it first, that three magical words. And he said it twice.

Maya: Ikaw talaga Sir Chief, nagpapakilig ka na naman e! I Love You More!

Richard: No I Love You Most! O Attorney wag ka na kumontra! Sige na. See you later.

Umalis na nga si Richard habang si Maya ay tinitignang papalayo ang kotse nito.

Maya in her thoughts: Ano ba naman yan Sir Chief! Isang I Love You mo lang hirap na hirap na ko bumaba ng kotse mo kahit magkikita rin tayo mamaya, e ano pa kapag pumunta na akong Korea? Hay Maya Dela Rosa isipin mo na lang ang mga pangarap mo.

Richard in his thoughts: My Princess, you just don’t know how sad I am thinking that you’ll leave soon. I will be strong coz I want to see you fly, I’ll let you soar. I can wait, I will wait. It’s for your dreams, for your dreams my dear!

—-

Maya: Nikki? Nikki? Andito na ko, Ready ka na ba? Nikki?

She heard a voice that is so motherly..

Maya: Ano ba naman yan Maya, miss na miss mo na talaga si nanay kasi pati boses nya naririnig mo.

Then she heard a voice of boy.

Maya: O ngayon naman boses naman ni Cho ang naririnig mo! Napapraning ka na ba?

Nikki: Hi Tita Maya!

Maya: Oh Nikk…..

Everyone: Surprise!!

Maya: Teka, paanong? Bakit?

Richard: It was the kids’ idea. I have nothing to do with all of these. Sila ang ka-meeting ko kaninang umaga (he said with wide grin plastered on his face)

Maya: Sir Chief naman e…

Nikki: Tita Maya, it was our idea. It’s our way to make ganti to what you did to us in the hangar.

Luke: Yes Tita! It’s now our turn to surprise you kaya..

Everyone: SURPRISE!!

Maya: Kayo talaga! O Nay bakit ang tahimik nyo? Hindi nyo po ba ako namiss?

Nanay Teresita: Nak, Masaya lang ako kasi nakita ka na naming. Miss na miss ka namin Nak e.

Mamang: Naku Maya, kung nakita mo lang ang nanay mo. Araw-araw e halos parang iiyak na sa pagkamiss sa’yo e.

Nanay Teresita: Nanay talaga!

Mamang: O hindi nga ba Teresita? Lagi kang nakapamintana at ang layu-layo ng tingin.

NT: Syempre naman Nay, hindi naman kasi malapit ang Korea at matagal tagal din ang 8 buwan.

Kute: CUT! Good take! tama na yan at alam ko na ang susunod jan. Nagsisilitawan na naman ang perlas ng silangan jan sa mga mata ninyo oh!

Maya: Kute talaga kahit kelan! Panira ka ng moment!

Cho: Tita Ninang tama naman po si Nanay e! dapat po Masaya tayo! Ang tagal po nating di nagkita kita e.

Abby: Yes. So it’s time for our GROUP HUG!

They spend the rest of the day eating, chatting, dancing, singing and everything else. Luke and Nikki’s exchange of banters can be heard all over the place. Pero hindi rin papahuli ang Dynamic duo na si Sabel at Doris sa walang humpay nilang banat, isama mo pa si Joma!

Doris: Sabel, ang swerte swerte talaga ni Maya! Parang fairytale ang lovestory nila ni Sir Richard diba?

Sabel: Ano ka ba mas maswerte si Sir Richard kay Maya,  biruin mo nakakuha na sya ng kaibigan, ng asawa, ng nanay ng mga anak nya, ng lover at ng lahat lahat pa ng pwede mong maisip!

Doris: Ano ka ba naman Sabel! Fast forward talaga agad? Asawa na agad? Wala pa ngang kasal na nagaganap!

Sabel: E dun din naman yun papunta, patatagalin mo pa ba?

Joma: Ang sabihin nyo, inggit lang kayo sa kanila! Kasi kayo zero ang lovelife nyo!

Doris/Sabel: Nagsalita ang may LOVELIFE!

Richard: Ehem

Sabel: Ah eh Sir, pasensya na po kayo!

Maya: Doris, Sabel sino ang maswerte?

Doris: E Maya, Kanina pa ba kayo jan?

Maya nods with a suppressed laughter

Richard: Yes. And we heard everything!

Sabel: Ah eh Sir.. kasi po..

Doris: Ano po kasi Sir..

Richard: Doris, Sabel, KALMA! It’s okay. No harm done

Both heaved a sigh as a sign of relief which made Richard and Maya burst into laughter.

NT: Ah Richard, pwede ka bang makausap?

Richard: Opo Aling Teresita. Dun na lang po tayo sa office ko.

Maya: Nay, parang seryoso yan ah. Pwede bang sumama?

Richard: Maya, hindi ikaw ang niyaya. Dun ka na lang muna sa mga bata.

NT: Oo nga naman anak, samahan mo muna sila Cristina Rose dun at nagkakantahan sila nila Nikki.

Maya: At talagang ayaw nyo akong isama sa usapan nyo?

Richard: Maya..

Maya: Okay, okay. Sabi ko nga e kayo lang ang mag-uusap. Eto na nga o, pupunta na ko kila Nikki.

—-

Inside the office..

Richard: Aling Teresita, upo muna kayo. Ano po ba ang gusto nyong pag-usapan?

NT: Nak, nanay na lang ha.

Richard: Okay po Nay.

NT: (stared Richard for a moment) Mahal mo talaga ang anak ko no?

Richard: Nay, ano po bang klaseng tanong yan. Syempre po mahal ko po ang anak nyo. Mahal na mahal ko po si Maya.

NT: Nak, alam ko. Nakikita ko sa’yo pati na sa pamilya mo. Maraming salamat sa’yo, sa pagmamahal mo at pag-intindi sa anak ko.

Richard: Nay, wala naman po kayong dapat ipagpasalamat dahil ganun din sya sa akin. Sobra sobra pa nga po dahil extended ang pagmamahal nya sa buong pamilya ko.

NT: Richard, itong surpresa nyo na to kay Maya, sobra sobra ang pagpapasalamat ko. Hindi mo lang alam kung gaano ko sya gustong makita bago sya umalis papuntang Korea.

Richard: Nay, nakita ko rin po kasi kung gaano nya kayo kagustong makita. Kaya ipinangako ko po na by all means gagawin ko para magkita kita kayo. Sobrang miss na miss nya na kayo kahit hindi man nya sinasabi.

NT: Kaya Richard salamat. Salamat ng Marami.

Richard: Walang anuman Nay. Parehas lang naman po tayo ng gusto, ang mapasaya si Maya.

NT: Richard, nak, wala akong ibang hiling sa Panginoon kundi ang maging masaya kayo ni Maya. Maging matatag kayo sa bawat pagsubok na dadaan. Masaya ako at ikaw ang pinili ng anak ko.

Richard: Salamat po Nay. ( he stood up and hugged Nanay Teresita)

It’s half past ten in the evening when they decided to call it a night. The kids bid everyone goodnight and went to their room.

Richard: Princess, dun ka na matulog sa guest room kasama sila Nanay. Alam ko naman na miss na miss mo na sila e.

Maya: Nanay??

NT: O Maya nak, ayaw mo ba?

Maya: Ang alin po nay? Yung matulog kasama kayo o yung pagtawag ni Sir Chief sa inyo ng nanay?

NT: Parehas.

Maya: Ah eh, parehas ko pong gusto. Kaya lang po nagulat lang po ako. Inisip ko tuloy kung ano napag-usapan nyo.

Richard: (he just smile at their conversation) Princess, wag mo ng alamin. Matulog ka na. Good night. (he kissed her in her forehead and went straight to his room because knowing Maya, he knew that she will make “kulit” about his and NT’s conversation)

—-

Two days bago ang lipad ni Maya..

Mamang: Maya, tapos ka na bang mag-impake ng gamit?

Maya: Mang, mangilan-ngilan na lang po. Matatapos na din po.

Knock, knock, knock..

Nikki: Uhmm, Tita Maya, are you busy?

Maya: Hindi naman Nikki. May kailangan ka ba?

Nikki: I just want to check lang sana your wardrobe. Korea-ready ka na ba?

Maya: Korea-ready? Yung mga damit ko nagdagdag na lang ako ng mga jackets para sa winter.

Nikki: Tita Maya, you should not only bring jackets, you should also have mittens, gloves, boots, bonnets, trench coat and scarfs.

Mamang: Aba mukang fashionista kang talaga Nikki ah.

Nikki: Thanks Mamang!

Maya: Naku Nikki, sobrang dami naman ata nun. Baka hindi na magkasya sa maleta ko yun kapag nagdala pa ako nun.

Nikki: Tita Maya, we will make tampo if you will not bring the stuffs we bought for you!

Maya: You bought for me?

Nikki: Yes Tita, me, Abby and Kuya bought some stuffs for you to bring in Korea. It’s in Abby’s room. Let’s go?

—-

Luke: Tadah!

Abby: Tita Maya, we have gifts for you.

Maya: Naku baby, nag-abala pa kayo.

Abby: Kasi the weather in Korea is different here. Pano kung lamigin ka dun? We are not there to give you a hug

Maya: Baby talaga, salamat sa inyo ha..

Luke: Okay lang yun Tita. Wala din kasi dun yung “human blanket” mo e.

Maya: Ikaw talaga Luke, lagi mo na lang ako inaasar.

Luke: Hayaan mo na Tita, mamimiss mo yan kapag nasa Korea ka na.

Maya: Ahmm, lika nga kayong tatlo! Pa-hug naman ako! Kayo talaga ang bonus ko sa pagmamahal ni Sir Chief! Thank you, thank you!

Kids: GROUP HUG!

Richard: Ehem, kids pwede bang mahiram ko muna ang Prinsesa ko?

Maya: Asus, may naiinggit!

Nikki: Dad, don’t be jealous of us, okay?

Luke: Sige na Dad, kunin mo na si Tita nang makapagsarili na kayo. Hehe

Abby: Go na Tita Maya and Daddy! You talk na. Go, Go, Go.

—-

Maya:  Mahal, gusto mo ba mag-kape tayo?

Richard: Maybe later.

Maya: Ano bang sasabihin mo at pati mga bata pinagseselosan mo?

Richard: You’re silly. I just want to see if you’re done packing.

Maya: Uhmm, ito na lang mga bagong bigay ng mga bata. (raising the paper bags she’s holding) Magtatampo daw sila kapag hindi ko to dinala.

Richard: okay. Patingin nga ng mga dadalhin mo?

Maya: Ito oh. Dalawang maleta plus may isa akong hand carry.

Richard: Seriously? Yan lang ang dadalhin mo? Parang ako naman yata ang gustong magtampo ah.

Maya: Bakit Mahal? May nakalimutan ba ako na dalhin? At saka ano naman ang ipagtatampo mo? (she’s clueless on why he is acting like that)

Richard: You’re not bringing MaRi with you? (crossing his arms to his chest)

Maya: Mahal, seryoso ka ba jan?

Richard: OO! I’m dead serious Maya.

Maya: E malaki pa nga si Mari sa akin, Mahal. Papaano ko naman sya dadalhin? Mag-eexcess baggage na ko nyan.

bear

 

Richard: That’s easy. I bought a ticket for Mari and I already have someone to pick you up when you arrived at the airport.

Maya: Ano? May ticket na si Mari?

Richard: Yes.

Maya: Mahal naman e..

Richard: Maya, of course I want you to remember me when you wake up and before going to sleep and that’s what Mari is for. Paano kung mamiss mo ko tapos wala ako dun? Paano kung gusto mo ng kayakap and I won’t be there?

Maya: Alam mo Mahal, hindi ko alam kung mata-touch ako sa’yo o matatawa sa’yo e.

Richard: Fine. Sige make fun of me. (turning his back to her)

Maya: Ay tampo na agad! (moving in front of him) Mr. Lim..uy Mahal, Sir Chief wag ka na magtampo. (she said sweetly)

Richard: I’m concerned tapos you’re laughing at me.

Maya: Hindi naman ako tumatawa ah. Okay sige na. Talo na ko sa kaso. Dadalhin ko na si Mari at sya lang ang yayakapin ko bago ko matulog at tuwing namimiss kita.

Richard: Only Mari and no one else.

Maya: Syempre naman no one else. Unless may bumisita sakin mula Pilipinas na singkit, nakasalamin at super gwapo pero nanunulis ang nguso sa mga oras na to.

Richard: You’re really silly.

Maya: (she hugs Richard) Mahal alam mo minsan may pagka-childish ka din e.

Richard: I’m not childish. Naglalambing lang.

Maya: (she hugs him tighter) hmmm, kaya mahal na mahal kita e. (she pinched his nose with one hand and still hugging him)

Richard puts her head on his chest hugging her tighter. He started slow dancing with her while singing.

When I look into your eyes
It’s like watching the night sky
Or a beautiful sunrise
Well, there’s so much they hold
And just like them old stars
I see that you’ve come so far
To be right where you are
How old is your soul?

Well, I won’t give up on us
Even if the skies get rough
I’m giving you all my love
I’m still looking up

And when you’re needing your space
To do some navigating
I’ll be here patiently waiting
To see what you find

‘Cause even the stars they burn
Some even fall to the earth
We’ve got a lot to learn
God knows we’re worth it
No, I won’t give up

I don’t wanna be someone who walks away so easily
I’m here to stay and make the difference that I can make
Our differences they do a lot to teach us how to use
The tools and gifts we got, yeah, we got a lot at stake
And in the end, you’re still my friend at least we did intend
For us to work we didn’t break, we didn’t burn
We had to learn how to bend without the world caving in
I had to learn what I’ve got, and what I’m not, and who I am

I won’t give up on us
Even if the skies get rough
I’m giving you all my love
I’m still looking up, still looking up.

Well, I won’t give up on us
God knows I’m tough enough
We’ve got a lot to learn
God knows we’re worth it

I won’t give up on us
Even if the skies get rough
I’m giving you all my love
I’m still looking up

Richard: Uhmm, Maya,

Maya: (she looks up and meet his eyes) Yes Mahal?

Richard: Uhmm, baha na kasi yung shirt ko. Haha

Maya: Kakainis ka talaga! Panira ka talaga ng moment! (she said while giving his arm a slap)

He did not respond and just hug her.

Mamang/Kute/ Manang Fe/ Nanay Teresita: Ahem Ahem

Manang Fe: Ricardo, Maya tama na yang lambingan nyo at nakahanda na ang mesa. Maghahapunan na tayo.

Nanay Teresita: Masamang pinaghihintay ang grasya , Nak.

Kute: Talaga naman ang love birds!

Richard: Sige po Manang, Nay susunod na po kami.

Mamang: Sumunod na kayo agad at baka naman magkaroon pa ng continuation yan at kung saan pa mauwi.

Maya: Mamang talaga!

They left the two.

Maya: Ikaw kasi e. Nakakahiya tuloy sa kanila.

Richard: Kunwari ka pa, e gustong gusto mo naman! Naiyak ka pa nga e.

Maya: Ang yabang talaga! Syempre gustong gusto ko talaga yun!

Richard: haha, halika na. Baka mapagalitan pa tayo.

Maya: Okay.

—-

It’s Maya’s last day before going to Korea the next day. She woke up very early to prepare breakfast for everybody. She was almost done when Sabel and Manang Fe arrived in the kitchen.

Sabel: O Maya! Ang aga-aga mo naman Day!

Maya: Oo Sabel. Gusto ko kasi silang ipagluto ng almusal e.

Sabel: Ikaw talaga, ako na jan dali!

Maya: Ops Ops Sabel.. Hayaan mo na ko. Matagal-tagal ko din itong hindi magagawa para sa kanila.

Sabel: Ikaw talaga Maya. Sige na Day, hahayaan na kita at baka simulan mo pa ako ng drama mo. Alam mo namang hindi kaya ng hairnet ko ang ganyang mga drama e.

Manang Fe: Sabel, tama na yan. Ihanda mo na lang ang mesa.

Maya: Manang Fe, pwede po bang sa may poolside na lang po maghain? Kasi po para pwede po tayong sabay-sabay lahat. Saka po para relaxing.

Manang Fe: Ikaw talagang bata ka! O sige, kami na mag-aayos ni Sabel doon. Tawagin mo lang kami ni Sabel kung kailangan mo ng tulong.

Maya: Okay po Manang Fe. Salamat.

—-

Luke: Wow! Anong meron? Parang fiesta ah.

Nikki: Yes Kuya. And it looks super yummy!

Luke: Hay naku Niks, umandar na naman ang katakawan mo!

Nikki: Kuya it’s super aga pa for your pang-aasar. You’re so GRRR

Manang Fe: Magsitigil na kayong dalawa jan. Si Maya ang naghanda ng lahat ng ito.

Kute: Wow naman bunso! Pwede na ah!

Maya: Ano pwede ng mag-asawa? Kute talaga! Dapat ikaw muna.

Kute: Anong mag-asawa pinagsasabi mo! Pwede ka ng maging cook! Bakit di ka na lang mag-apply sa chibugan kesa mag flight stewardess? Haha

NT: Ang magkakapatid talaga wala ng ginawa kundi mag-asaran.

Richard: Cristina Rose tikman muna natin kung papasa kasi the last time nagluto sya, uhmm hindi ko naman masasabing hindi masarap pero…

Maya: Hay naku Mahal ah, ang aga aga ah. Nagsisimula ka naman. A for effort kaya ako sa breakfast natin..

Richard: haha. Bawal ang pikon ngayon ha!

Sabel: Oo nga Sir Richard! Mukang naunahan pa ni Maya ang manok sa pagtilaok para lang makapagluto e!

Maya: Kita mo na! Buti pa si Sabel na-appreciate!

Richard: Nagtatampo na agad?

NT: O sya tama na nga yan! Kayong dalawa para din kayong aso’t pusa. Asaran dito asaran doon. O sya kumain na tayo at baka magtampo na ang maganda kong anak. (pinching Maya’s cheeks)

Maya: Nanay talaga! O Kain na!

Kids:  Thank you Tita Maya for the food!

—-

After breakfast..

Maya: Nay, may gusto po ba kayong puntahan?

NT: Maya Nak, dito na lang tayo. Flight mo na bukas. Kaya dito na lang tayo.

Maya: Minsan lang po kasi kayo nandito sa Maynila tapos hindi pa kayo makakapasyal.

Richard: (out of nowhere) Ako na lang magpapasyal sa kanila sa ibang araw. Tama si nanay dito na lang tayo sa bahay.

Maya: Pati ikaw? Wala ka bang gagawin sa opisina?

Richard: The work can wait. But the time that we are all here, minsan lang to. So game ka na ba?

Maya: Ha? Game saan?

Richard: Let’s see.

He pulled her to the veranda and they watched Luke and Cho play basketball.

Maya: Sir Chief, ikaw ba marunong magbasketball?

Richard: Of course! I was the one who taught Luke.

Maya: Ows? Parang hindi naman.

Richard: So bumabawi ka? Kung ayaw mo maniwala  di wag.

Maya: Patunayan mo muna. (without waiting for his reply) Luke, Luke, maglalaro daw ng basketball ang daddy mo!

Richard: Ano ka ba?

Maya: Diba tinanong mo ko kung  game ako? O ikaw game ka ba?

Richard: Ok Fine. I will play, if and only if you’re also playing.

Maya: Ako?….. Okay!

—-

So they played basketball. The first game was Luke and Nikki against Richard and Maya. As expected it’s full of asaran and laughters. At the end of the first game Luke and Nikki won. The second game was Richard, Maya, Kute and Cho against Luke, Nikki, Joma and Abby.

Sabel: Naku naman ang hirap naman mag-cheer nito! Hindi ko alam kung kaninong team ako!

Doris: Oo nga Sabel e! o sige ganito na lang! magtig-isang team na lang tayo. Ako kila sir Luke total andun naman ang alaga ko.

Sabel: O sige ako naman kila sir Richard!

Doris: Go sir Luke, Maam Nikki! Go Abby! Wag ka na Joma! Haha

Sabel: Ang sama mo Doris! Go sir Richard, Maya. Go Kute! Go Cho!

They can’t stop laughing at each other’s error! Actually it’s not basketball, Agawan Buko is more appropriate! They get tired and at the end of the second game, it’s Richard’s team who won.

Nikki: Who would have thought that Daddy can still play Basketball?

Luke: Oo nga Niks e, yun nga lang mejo mabagal na! haha

Richard: Well kulang lang sa practice! Ah Cristina Rose you and Cho played really well too.

Cho: Syempre naman po Tito Richard! Magaling po kasi magturo ang Papa Pards ko e.

Maya: Kute, Si Pards daw oh!

Kute: Hay naku Maya, tantanan mo ako sa mga biro mong ganyan.

Maya: Oy, Oy Oy Kute, bawal ang pikon ngayon!

Mamang: O sya magsipagbihis na kayo at nagluto na ako ng tanghalian. Dali mga amoy pawis na kayo!

—-

Luke: Kuya Joma, paki hawak yung kabilang dulo ng pole, tapos usod tayo ng konti banda dito.

Joma: Sir Luke, okay na ba dito?

Luke: Oo Kuya Joma. Kabit na natin yung mga pegs.

Richard: Luke, ilang tents ba ang ikakabit mo?

Luke: Tatlo po Dad. Dalawa pong malaki tapos yung isang maliit.

Richard: Okay. Do you need any help?

Luke: Okay na po Dad. Kaya na po namin ni Kuya Joma.

Richard: Okay. I’ll just go check the girls.

Luke: Okay Dad.

—-

Maya: Nikki okay na ba yung ganito kalalaki?

Nikki: Yes Tita Maya, then flatten it just a little bit coz it will still spread when we bake it.

Abby: Then I will put powdered sugar na?

Nikki: Yes Baby! Then we’ll bake na our chocolate crinkles.

Richard: Wow my girls are so busy! Baby, can I have some cookies later?

Abby: Of course Daddy. We are making naman for everyone.

Richard: Can you make Daddy a special one? Different from everyone

Abby: Sure Daddy! I will make a heart-shaped cookie for you Daddy that is bigger from all other cookies.

Nikki: Ahhh, Dad why are you making konchaba kay Abby to make you special cookies? That’s so unfair.

Maya: Nikki hayaan mo na naglalambing lang yan kay Abby.

Richard: No I’m not. Ganito ang naglalambing. (he hugs Maya from behind)

Maya: Ano ka ba Mahal. Malalagyan ka ng flour at chocolate.

Nikki/Abby: Ayiiieee si Daddy at Tita Maya.

Nikki: You guys are super sweet talaga!

Richard: Of course coz I’m sweet!

Maya: Hindi ka kaya sweet!

Richard: Hindi daw, e kinikilig ka nga e!

Maya: Oo nga kasi hindi ka sweet! Super sweet!

Sabel: E ayun tayo Maya e. Ang cheesy mo day!

Richard can’t help but laugh.

Maya: Kung makatawa ka Mahal parang walang bukas ah! Sige ginaganyan mo ko!

Richard: Maya, Diba bawal ang pikon ngayon?

Maya: Oo na. sige na dun ka muna, tapusin lang namin nila Nikki to para masimulan na natin ang barbecue party natin!

Richard: Okay. Sila Nanay pala?

Maya: Kasama ni Manang Fe. Inaayos nila yung iihawin mamaya. Ay, Sabel pakisabi kay Kute yung dahon ng saging para sa boodle natin andun sa may lababo.

Sabel: Okay sige.

Richard: Boodle?

Maya: Oo. Boodle. Bakit hindi ka ba marunong mag-kamay?

Richard: Marunong pero not so much. Okay I’ll just be in my office to check on something. Call me if you need help. Okay?

Nikki/Abby: Yes Daddy.

Maya: Sige, dalhan na lang kita ng coffee after namin dito.

Richard: Okay thanks.

—-

Naging masaya ang kanilang Boodle Dinner. Mayroong liempo, boneless bangus at stuffed squid na inihaw ni Richard at Joma. Samantalang ang ensaladang mangga at pipino ay ang mga girls ang nag-prepare. Tawanan, asaran at kwentuhan ang bumuo ng kanilang hapunan. Hindi matatawaran ang mga ganitong pagkakataon sapagkat minsan lang mangyari na kumpleto ang pamilya Lim at pamilya Dela Rosa. Pagkatapos ng hapunan sila ay naglaro ng baraha, nagkwentuhan at nagkantahan habang kinakain ang cookies na ginawa ni Nikki, Abby at Maya. Lumipas ang oras ng hindi nila namamalayan. Halos hatinggabi na ng maisipan nilang matulog. Si Nikki, Luke at Abby ang magkakatabi sa isang malaking tent habang sa isa naman ay si Nanay Teresita, Cho at Kute. Hindi sumama si Mamang dahil sumasakit daw ang likod at mahirap bumangon mula sa tent. Sa maliit naman na tent ay nandoon si Richard at Maya.

Maya: Mahal, Thank you!

Richard: For what?

Maya: Sa lahat. Sa pagpapapunta kila Nanay dito, sa pagbibigay sa akin ng oras bago ako umalis. Alam ko busy ka sa office pero may time ka pa din. Basta Mahal sa lahat lahat.

Richard: Come here. (he hugs her while laying down, her head on his chest) Yung pagpunta nila Nanay, it was the kids idea. You should not thank me for spending time with you. Gusto ko yun. Syempre sinusulit ko na. You’ll be away for months.

Maya: Kaya nga thank you. I love you Mr. Lim.

Richard: I love you Ms. Dela Rosa.

Maya: Mr. Lim?

Richard: Hmmm.

Maya: Mamimiss kita.

Richard: Me too. Pero bawal ang drama ha. No tears ah.

Maya: Opo.

Richard: Maya?

Maya: hmm.

Richard: I miss this feeling.

Maya: Ang alin?

Richard: Yung may kayakap matulog.

Maya: Ah, ikaw Mahal ah. Quota ka na sa pagpapakilig. O sya matulog na tayo.

Richard: Alright. Good night. (he plant a soft kiss on her lips)

Maya: Good night Mahal.

—-

Dumating na ang araw ng pag-alis ni Maya. Hinatid sya sa airport ng buong pamilya nya, ang mga bata pati na sila Manang Fe. Naging madamdamin ang tagpong ito. Ano pa nga ba ang inaasahan lalo na sa pamilya ng best actress at isama mo pa si Nikki? Naging tahimik ang biyahe nila pabalik ng mansion. At nang sila ay makarating…

Richard: Ah, Manang, dun lang po muna ako sa kwarto. (hindi na inantay ang sagot ng matanda at umakyat na sa kanyang kwarto)

Nikki: uhmm, Dad..

Hinawakan ni Luke ang balikat ng kapatid upang pigilan ang mga sasabihin nito sa ama. At ng makalayo na si Richard

Manang Fe: Hayaan na muna natin ang Daddy nyo

—-

Pagpasok ni Richard sa kwarto ay umupo sya sa bedside. Nakita nya ang isang Digital Photo Frame na may mga litrato nila ni Maya at ng mga bata. May note itong kasama.

“Ayan para maalala mo ako bago matulog at pagkagising mo. Mayroon din ako nilagay sa principal’s office at sa office table mo para naman may pamparelax ka kapag pagod at stressful ang trabaho.❤ Maya”

Richard: Hay Maya.. (he then opened the drawer near his bed and get the book Maya gave him months ago and read her letter)

“Sa mga nangyayari at ikinikilos mo sa mga nakaraang mga araw, Sir Chief, nararamdaman ko na kahit papaano ay may feelings ka rin para sa akin. Paninindigan ko na ang pagiging assuming ko. Unang una gusto kong magpasalamat sa walang hanggang pagsuporta sa akin at sa pangarap ko. Maraming salamat din at dahil sa’yo at sa pamilya mo, nagkaroon ako ng pamilya dito sa Maynila nung mga panahong nangungulila at namimiss ko sila Nanay. Utang na loob ko ang lahat sa’yo. Wala ako kung nasaan ako ngayon kung hindi dahil sa’yo Sir Chief. Pero higit sa pagpapasalamat, may isa pa akong gustong sabihin sa’yo. Hindi ko alam kung kelan at saan nagsimula. Dati ang alam ko lang ay crush kita pero ngayon alam ko na mahal na mahal na kita at ang pamilya mo. Marami man tayong pagkakaiba, estado natin sa buhay, ugali, edad natin pero Sir Chief hindi ko sinasabing matanda ka na. Hehe. Magkaganun man, tanggap ko ang lahat ng yun. Pero ang pinakamamahal ko sa’yo ay ikaw at ang mga bata. Si Abby, si Luke, at si Nikki. Hindi man ako ang nauna at ang mommy nila, mamahalin ko pa rin sila ng buong-buo. Dahil parte sila kung sino ka, parte sila ng isang Richard Lim, parte sila ng taong pinakamamahal ko. Siguro nga may dahilan kung bakit tayo pinagtagpo sa Jones Bridge at muntik ng masagasaan. May dahilan kung bakit sa lahat lahat ng tao sa airport ay ako pa ang nakakita at sumagip kay Abby. Marahil ang dahilan ay upang mahalin ka. Binili ko ang librong ito kasi naalala kita. I stumbled upon my happiness when I found you. Kaya nagsusumikap ako para matupad ang mga pangarap ko. At ng sa ganun ay maging karapat-dapat ako para sa’yo. Hindi ko ito ginagawa dahil ikinahihiya ko ang pagiging yaya ko. Hindi ko kailanman ikinahiya yun. Ginagawa ko ito para sa sarili ko nang sa ganun maging confident ako na humarap sa iba’t ibang tao at tumayo sa tabi mo. Hindi na ako mahihiya kapag attorney o mga business partners mo ang kasama mo. Alam ko naman na kahit yaya ako ay kailanman ay hindi ito nagging issue sa’yo pero syempre ayokong masira ang pinaghirapan mong buuin na pangalan ng dahil sa akin, ng dahil sa dati akong yaya ni Abby. Masasaktan ako kung may sasabihin ang ibang tao laban sa’yo lalo na kung ako ang dahilan. Gusto ko din masabi mo sa sarili mo na you stumbled upon your happiness nang nakilala mo ako. Kaya hayaan mo akong lumipad patungo sa pangarap ko pero wag kang mag-alala dahil lilipad ako pabalik kung nasaan ang puso ko. Lilipad ako pabalik sa’yo. Nasayo kasi ang puso ko e. Ninakaw mo kasi. Sir Chief, ikaw lang ang nag-iisang airport ng puso ko. Gaano man katagal ang flight, sa’yo pa din ang bagsak ko. Ay, wag naman bagsak, landing pala! At sana kapag dumating ang araw nay un, salubungin mo ako with arms wide open with matching nakakakilig na smile at sana may babalikan pa din ako sa puso mo. Ako na siguro ang magiging pinakamasayang tao pagnagkataon. Mahintay mo sana ako. Mahal na mahal kita Sir Chief    —-Maya

 

 

 

 

 

 

 

43 thoughts on “Once Step at a Time – part 8

    • thank you! nakaka-touch ha!🙂 love na talaga kita e! may naiisip akong bagobg twist sa story! hihi

    • social obligations muna this weekend! abangan mo ang magiging twist ng relationship nila ha! thank you!🙂

    • from there makikita mo na mahal na mahal nya tlaga ang prinsesa! eto ang malaking pagsubok sa kanila. at more more challenges to come!

  1. beh!🙂 super late cmment na itey. haha. hongkyooot ng bear! sayo yan? hahaha. Pero, I can;t imagine Ser Chief being that cheesy ha. At least dito punong-puno ng Vit. K! medyo nalungkot kasi ako nung past episodes, nakaka-depress. At! kontentong-kontento si ako sa kiss na yun ha. Nakakaiyak naman ng glitters yung letter ni Maya!😥 pero again. veryy good chapter nanaman to beh! ang galing2x mo talaga. Gusto ko din yung ikaw ang nag-iisang airport ko SC. acheche. haha

    • sa kapatid ko yung bear! naku naku! nagiging cheesy na din sya sa episodes ah! like kanina! haha at sa mga susunod na araw.punong puno pala ng Vit. K ah. sige abangan mo next chapter! nasend ko na eh. nakakadepress nga! yung goodnight kiss? glitters talaga? san mo na naman nakuha yan? haha. ang cheesy cheesy ng airport na yun! haha

    • ang cute2x talaga! kakagigil yung bear! kakasimula palang ng cheesy moments nya sa show.. sana nga all the way na yang mga moments na sweet🙂 inaabangan ko naman talaga every chapter ng mga stories na like ko eh. oo basta yung kiss nila dito. haha. maganda yang glitters ang iiyak mo para naman shining shimmering diba?

    • haha. tama! mas malaki pa yan sakin! haha ganun talaga pag inlababo! haha nagiging cheesy! magugulat ka sa next chapter! haha hilig mo sa kiss! sa last chapter din kiss din! haha. parang ang sakit sa eyes kapag glitters! haha

  2. Pingback: One Step at a Time – part 10 | Excess Baggage

Whatcha think?

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s