The Auction Chapter 10

Hope you guys find time to visit my blog @ roxygirl5.wordpress.com/.  Love to read your comments. 

Kapit-bisig everyone🙂

 

“I miss you.”

“I miss you too…so much.” Sa loob-loob ni Maya.  Ni hindi niya maisatinig ang gustong sabihin, hindi niya alam kung bakit.

Naramdaman niyang humigpit ang yakap sa kanya ni Richard.  He buried his face in the crook of her neck.  “Smells good.”

Gustong matawa ni Maya pero pinigilan niya ang sarili.  Alam na alam niya na kahit naturuan niyang kumain si Richard ng tuyo ay ayaw na ayaw nito ang amoy ng nasabing ulam lalo na kapag niluluto ito.

“Same shampoo… that’s good.  I miss the smell of your hair.” Richard said tenderly, breathing in her scent.

Nagulat si Maya sa sinabi ni Richard.  Ang buong akala niya na ang tinutukoy nito ay ang tuyong niluluto niya yun pala ay ang amoy ng kanyang buhok.  Aaminin niya hindi nagbago ang kilig na nararamdaman niya tuwing ganito sa kanya si Richard.  Minabuti niyang kumawala sa bisig nito bago pa mahalata ni Richard ang nararamdaman niya.

“Ah eh ihahanda ko lang ang p-pagkain mo.  You need to eat, ang payat mo na.  Wait for me sa dining-table, malapit ng maluto ito.”  Kunwari ay naging abala si Maya sa paghahanda ng pagkain.

Though Richard still wants to hug Maya ay minabuti niyang umupo sa dining-table at hintayin ito.  He doesn’t want any arguments.  He just wanted to be with her.  Tulad ng sabi niya he misses her.

Maya-maya pa ay hinahain na ni Maya ang champorado at tuyo sa kanyang harapan.  Umupo ito at pinagsandok siya ng champorado pagkatapos nun ay isa-isa nitong tinatanggalan ng tinik ang tuyo at inilalagay sa pinggan ni Richard.  Tahimik lang niyang pinagmamasdan si Maya.

“Kain na!  Don’t worry wala ng tinik yan.  Diba ganyan ang gusto mo?” ngumiti ito kay Richard.

Gumanti rin siya ng ngiti kay Maya.  Yes ito ang gusto niya… ang laging makasama si Maya.

**************

The day we’re spent enjoying each other’s company.   Both we’re very careful na hindi mapag-usapan ang nangyari two years ago.

Katulad ng sinabi ni Maya nagluto siya ng kare-kare para sa pananghalian nila ni Richard at “steak” para naman sa kanilang hapunan.

“Hmmm it does taste like a steak though it looks like adobo.”  Biro ni Richard kay Maya.

Sumimangot naman si Maya na kunwari ay nasaktan sa sinabi ni Richard. “Excuse me napag-aralan ko na ng husto yan no.  Aminin mo masarap siya!!!”

Aaminin niya mas masarap na talagang magluto si Maya ngayon pero hindi niya aaminin ito sa huli sa dahilang gustong-gusto niyang asarin ito.

“Patatabain mo ba talaga ako, ang dami ko ng nakain.”

“Ok lang yan, ang payat mo na kaya.” Sabay hawak sa pisngi ni Richard.

In turn Richard holds Maya’s hand and kisses it.  “I miss you… I miss this.” Si Richard.

Nabigla si Maya sa ginawa ni Richard.   Hindi siya kaagad nakasagot.

“I miss you too.” Sabay ngiti kay Richard.  “Kumain ka na pagkatapos let’s watch a movie.”

“Chick-flick again.” Pang-aasar ulit ni Richard kay Maya.

“Why? Ayaw mo?” simangot ulit ni Maya.

“Hmmm I don’t like the movie but I love the company so ok na rin.”

Kinurot ni Maya si Richard sa tagiliran nito. “Ikaw kahit kailan ang lakas mong mambola.”

“Aray!!!” si Richard.

********************

The said movie has long-forgotten.

They are both in the couch, his back was resting on her chest, her legs on either side of his waist with her arms wrapped around him from behind.  Her chin rested on his shoulders.  Both their eyes are closed, absorbing each other’s nearness.

“Ser Chief…”

“Hmmm…”

“Hindi ka pa ba uuwi?  Baka hinahanap ka na ni Manang Fe at ng mga bata.”

Instead of breaking free from Maya’s hold, he tightened her arms around him even more. “Five minutes.”

Ngumiti si Maya.  “Ok five minutes.”

********************

But five minutes turns to ten, fifteen, twenty hanggang napansin na lang ni Maya na masyado ng gabi at kailangan na talagang umuwi ni Richard.

“Ser Chief… you need to go home.  Baka magtaka na ang mga bata.”

Bumuntung-hininga si Richard, ayaw man niya pero alam niyang he needs to go home.  Kanina lang ay nag-text na si Nikki sa kanya and he texted her back saying na nasa isa siyang meeting and uuwi din naman.  Tumayo siya at pumasok sa kuwarto ni Maya para magbihis.  Ilang sandali  pa ay lumabas siyang suot ang polong green at itim na slacks.

Tiningnan siya ni Maya na tila may hinahanap. “Asan ang bag mo?  Bakit hindi mo dala?”

“I don’t need to bring it home, lagi naman na akong pupunta dito kaya tama lang na magkaroon na ako ng gamit dito unless gusto mong ikaw naman ang pumunta sa bahay.  For sure the kids miss you.  Magugulat ang mga yun kapag nakita ka nila ulit.” Kaswal na sabi nito kay Maya.

Biglang kinabahan si Maya.  “W-wala pa namang nakakaalam tungkol sa pinag-usapan natin diba?”

“What do you mean?” kunot-noong tanong niya kay Maya.

“Richard, I really wanted to ask a huge favor from you.  Sana lang kung ano man ang deal o kung ano mang meron tayo ngayon… sana sa atin na lang dalawa.  Wala muna sanang makaalam lalo na ang mga bata.”

Lalong kumunot ang noo ni Richard sa sinabi ni Maya. “Kinakahiya mo ba ako?”

“NO!!!” Ang agad na sagot ni Maya.  Ni sa hinagap ay hindi niya naisip yun.  “Ang akin lang, ayaw ko sana ng gulo.”

“Anong gulo?  Bakit magkakagulo?”

“Richard please…”

Nalilito man ay nilapitan ni Richard si Maya at hinawakan ang magkabilang pisngi nito touching his forehead against her.

“Ok, ok kung yan ang gusto mo.”  It was such a wonderful day, ayaw niyang matapos lang ito sa isang away.

“Thank you.”  Si Maya.

Richard bent to Maya’s face and kissed her while she in return encircled her arms around his nape and responded to his kiss.  First, it was slow, savoring each other’s essence and then it became more and more passionate and demanding.

Richard is the first one to let go.  “We need to stop baka lalo akong di makauwi nito.”

“O-okay.”

“Pero if you still want to go on… puwede naman akong tumawag sa bahay and tell them na masyadong importante ang meeting kaya hindi ko maiwan.” Biro niya kay Maya.

Isang malutong na kurot na naman ang binigay ni Maya kay Richard.  “Umuwi ka na!”

“Sure?” tanong ni Richard.

“Sure!”

Kinuha ni Richard ang kamay ni Maya at sabay silang pumunta sa pintuan.

“Sure?” pangungulit ulit ni Richard.

“OO!!!  Sure.” Ang natatawang sabi ni Maya.

“Ok.  So I’ll see you soon.”

“Call me kung kelan ka babalik dito para ipagluluto kita ulit.”

Richard again kissed her. “I miss you already.”

“Ser Chief!!!”

“Ok, ok I’ll go na.  Bye.”

Hinatid ni Maya si Richard hanggang sasakyan nito.

Nang wala na ito sa kanyang tanaw…

“Ok na ito Maya.  Mas tama na muna ang ganito.”  Si Maya.

to be continued…

-roxygirl5-

 

 

 

 

 

 

14 thoughts on “The Auction Chapter 10

Whatcha think?

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s