Reservation for Three – part 11

Admin Note: *Contributed Story* Please give credit and thanks to missserenity. This is a continuation to Reservation for Three – Part 10.


Author: missserenity

~*~

It’s been a while, my dear readers! My sincerest apologies to everyone; I’m sorry it took this long. Kakasembreak lang namin last Thursday. At very long last, tapos na ang first sem sa UPM! I’ve been experiencing writer’s block lately. Pinilit ko ang sarili ko na magsulat kasi ang tumal na ng fanfic updates nowadays. Kaya pagpasensiyahan niyo na po talaga ang chapter na ito. I hope inspiration strikes me real soon. Super big thankie to my supportive readers and of course, Excess Baggage; So, here it is, Part 11. Enjoy!😉

 

Tatay Arturo fetched Maya and Richard as they alighted from the ship hands intertwined with the glowing smiles from their faces.

 

Tatay Arturo: Maya, Richard! Kamusta, mga anak?

Maya: Ayun, ‘tay. Pagod pero sobrang saya po.Ang dami pong nangyari. May nakakatawa, may nakakakilig at may nakakaiyak po na moments.

Richard: Wag po kayong mag-alala ‘tay. I made sure that Maya had a great time. I wouldn’t forgive myself if hindi niya naenjoy yung time namin alone.

Tatay Arturo: Mabuti naman at nag-enjoy kayong dalawa. Ano, halika na? Mauna ka na namin ihatid sa condo, Maya, anak.

Maya: Sige po, tay.

 

In front of the building of Maya’s condo unit…

 

Maya: Tay, Ser Chief, gusto niyo bang pumasok muna?

Richard: Hindi na, Maya. Naghihintay na rin kasi ang mga bata sa bahay e.

Maya: Okay. Bye Tay! Bye Ser Chief! I love you!

Richard: Bye! I love you too!

 

And they shared a light kiss on the lips.

When Tatay Arturo and Richard arrived at the mansion…

 

Richard: Tay, pumasok po muna kayo at ipapakilala ko po kayo sa mga anak ko at pati na rin po kina Manang Fe, Doris, Sabel at Joma. May kailangan po tayong pag-usapan mamaya kasama sila.

Tatay Arturo: Ano naman yung kailangan nating pag-usapan, Richard? Kailangan ba talaga kasama ako diyan?

Richard: Kailangan po talaga kasama kayo. Tungkol po ito sa nalalapit na pagpunta natin sa San Nicolas.

Tatay Arturo: Ah, ganoon ba. Sige, susunod na lang ako.

 

Nang pumasok si Richard sa bahay ay nakaabang na si Luke, Nikki at Abby sa kanya.

 

Nikki: Oh my gee! Daddykins! Welcome home!

Luke: Welcome home, dad!

Abby: Welcome home, daddy!

Nikki: Ay! Daddy! Do you have pasalubong?

Luke: Niks talaga!

Richard: I don’t actually have pasalubong. I’ll just take you there some other time. Pero nasa camera yung hinihintay niyong pictures and video. You can have the photos you like printed out. Don’t forget that your Ate Maya wants a copy of the photos too.

Nikki: Oh my gee, daddy! This is actually better than actual pasalubong! We’ll look at it later sa room ko, baby ha?

Abby: Yes, Ate! Daddy, bakit nga po pala hindi niyo kasama si Ate Maya?

Luke: Oo nga, dad! Nasaan po si Ate Maya?

Richard: Ah, she’s in the condo na. I wanted her to rest na lang muna at tsaka may ipapakilala ako sa inyo at may pag-uusapan tayo with him na hindi pa pwedeng malaman ng Ate Maya ninyo.

Nikki: Huh? And who’s that na ipapakilala niyo sa’min, dad?

Abby: And ano po yung pag-uusapan natin na hindi po pwedeng malaman ni Ate Maya?

 

Bago pa makasagot si Richard ay pumasok na si Tatay Arturo sa loob ng mansiyon.

 

Richard: Ah, kids, I want you to meet Tatay Arturo, Maya’s father. Tay Arturo, mga anak ko po, si Luke, Nikki at Abby.

Luke, Nikki and Abby: Hello po!

 

Tatay Arturo smiled at them.

 

Richard: Before we proceed to our discussion, Luke, pakitawag na muna sina Manang Fe, Doris, Sabel and Joma.

Luke: Yes, dad.

 

Manang Fe: Ricardo, pinapatawag mo raw kami sabi ni Luke. May problema ba?

Richard: May pag-uusapan lang po tayo at kailangan po na narito kayo. Manang Fe, Doris, Sabel, Joma, si Tatay Arturo nga pala, tatay po ni Maya. Tay Arturo, si Manang Fe, Doris, Sabel at Joma. Maupo na kayo. Bago ang lahat, alam kong nagtataka kayong lahat kung paanong nandito si Tatay Arturo at kung paano kami nagkakilala. Tay? Gusto niyo po bang ako ang magkuwento o kayo na lang po?

Tatay Arturo: Ako na lang ang magkukuwento sa kanila, Richard. Nagsimula ang lahat sa…

 

At kwinento lahat ni Tatay Arturo sa mga bata at sa mga kasama sa bahay kung paano sila nagkita ni Richard (already mentioned in the previous chapters) at kung bakit niya iniwan noon sila Nay Teresita, Kute at Maya (to be revealed).

 

Doris: Naku, Mang Arturo, e napakatindi naman po talaga ng pinagdaanan ninyo!

Sabel: Tama ka diyan, BFF! Buti na lang talaga at nagkakilala po kayo ni Sir Richard.

Nikki: Tatay Arturo, I feel that Lola Nanay Teresita still loves you. I know she will find it in her heart to forgive you.

Tatay Arturo: Sana nga, Nikki, iha. Sana nga mapatawad at matanggap pa ako ni Teresita.

Abby: I’m sure Lola Nanay will forgive you, Tatay Arturo.

Tatay Arturo: Salamat, Abby. Sana nga. Richard, maiba tayo, ano nga ba yung pag-uusapan natin nahindi pwedeng malaman ni Maya?

Richard: Ah, oo nga po pala. That is the other reason why I called you all here. Manang, Doris, Sabel, Joma, we will be leaving for San Nicolas this weekend. Kayo na muna ang bahala sa bahay when we’re away.

Manang Fe: Sige, Ricardo. Kami na ang bahala rito.

Abby: Kasama po kami na pupunta sa San Nicolas this weekend, daddy?

Richard: Yes, baby. Maya, Tay Arturo, you guys and I will all go to San Nicolas because I need your guys’ help with something.

Luke: Ano yun, dad?

Richard: I’m going to propose to Maya in San Nicolas.

Nikki: (screams in excitement) Oh my gee daddy! I will be more than willing to help!

Abby: Me too, daddy!

Luke: Siyempre kasama ako diyan, dad!

Richard: If… that’s okay with you, Tay Arturo?

Tatay Arturo: Richard, sino ba naman ako para humindi? Hindi lang base sa kuwento, nakita ko mismo kung gaano mo minahal at patuloy na minamahal ang anak ko. Sino ba naman ako para humadlang sa kasiyahan niya? Kung may maitutulong ako sa plano mong proposal, Richard, handa akong tumulong.

Richard: Salamat po, Tay. Actually, kakailanganin ko nga po ang tulong ninyo. So here’s the plan… (You will know the plan later on sa Proposal Part of the story)… I need you guys to help me make sure na kumpleto ang lahat ng kakailanganin para sa proposal para madala natin lahat yun sa San Nicolas.

Nikki: Oh my gee, daddy! You don’t need my help na pala! Your plan for the proposal is oh so romantic and it will surely surprise Ate Maya.

Abby: I’m excited na po, daddy!

Luke: Bilib na talaga ako sa inyo, dad!

Doris: Sayang naman, BFF! Hindi natin makikita yung proposal na gagawin ni Sir Richard kay Maya.

Sabel: Oo nga, BFF, ‘no?

Richard: Doris, Sabel, don’t worry. Abay kayo sa kasal namin ni Maya.

Doris and Sabel: Talaga po, Sir Richard?

Doris and Sabel screams: BFF! Abay tayoooooo sa kasaaaal!

Manang Fe: Ang iingay ninyong dalawa!

Doris: Manang naman, sino ba naman ang hindi mapapasigaw sa saya dun sa sinabi ni Sir Richard?

Sabel: Oo nga naman, Manang!

Richard: Don’t worry Manang, hindi ko kayo makakalimutan ni Joma. Siyempre may gagampanan din kayo sa kasal namin ni Maya.

Manang Fe: Salamat, Ricardo. Masayang masaya ako para sa inyo ni Maya.

Joma: Congratulations in advance po, Sir Richard.

Richard: Thank you, everyone for all your support.

Tatay Arturo: Paano ba yan, Richard? Mauuna na ako.

Richard: Sige po, Tay, hatid ko na po kayo sa labas.

 

A day before their departure for San Nicolas ay pumunta si Richard sa condo ni Maya.

 

Maya: Hello, Ser Chief ko!

Richard: Hi!

 

He gives her a light kiss on the lips.

 

Richard: Before I forget, I just wanted to give you the hard copy of the pictures. The ones we had sa cruise. Here they are.

Maya: Ay! Oo nga! Maya naman oh! Sandali lang Ser Chief ha!

 

Maya brought back with her two identical scrapbooks.

 

Maya: Ser Chief, ito nga pala yung special gift ko sa’yo para sa anniversary natin.

Richard: Scrapbook?

Maya: Hindi lang basta scrapbook! Kamukhang kamukha siya ng scrapbook ko. Dahil nagiging sentimental ka na rin tulad ko, naisip ko na dapat, ikaw rin, may sarili kang scrapbook. Tingnan mo yung akin, ang dami ng laman.Marami rami ka nang hahabulin. Madadagdagan pa kasi idadagdag ko pa yung pictures natin sa cruise.

 

They both browsed through Maya’s scrapbook. The scrapbook contained everything significant and important starting from the receipt of the “Bahay Kubo” blanket they bought in Baguio, a petal of the flower he gave her on their first friendly date hanggang sa recent visit nila sa amusement park before the cruise kung saan ay inilagay niya sa scrapbook ang ticket niya sa amusement park. At para may palatandaan kung which scrapbook is which, nilagay ni Maya sa cover ng kanyang scrapbook ang kanyang dalawang paboritong picture ni Richard. Yung isa ay yung may suot siyang bunny ears sa Baguio at yung isa ay yung picture ni Richard na may maliit na yellow na payong sa ulo habang natutulog sa kanilang outing noon sa Subic.

 

Richard: Ang daming pwedeng gawing palatandaan, Maya? Yung mga picture ko pa talaga na ganyan ang itsura ko?

Maya: Scrapbook ko naman ‘to e. Para pag nakikita ko ‘to at bago ako magdagdag o magreminisce sa scrapbook ko e yung guwapo mong mukha ang una kong makikita at mapapangiti na lang ako. E di gawin mo ang gusto mong gawin sa scrapbook mo. Sa’yo na yan e. Lahat ng remembrance o picture na nasa’yo, ilagay mo na diyan.

 

Richard is now browsing through his phone.

 

Maya: Ser Chief, nakikinig ka ba?

Richard: Yes, since scrapbook ko naman ‘to, ipapadevelop ko ‘tong mga picture na ito at ito ang ilalagay ko sa cover ng scrapbook ko.

 

Richard showed Maya her pictures sa phone niya. The first picture was yung picture na natutulog si Maya noong first out of town trip nila sa Clark and the second picture was yung naka mermaid costume si Maya noong cruise nila.

 

Maya: Ser Chief! Wala namang ganyanan! Nakakahiya!

Richard: Bakit? Sa tingin mo hindi nakakahiya yung pictures ko diyan sa cover ng scrapbook mo?

Maya: E ang guwapo mo naman sa mga picture na ‘to oh? E ako? Ser Chief!

Richard: E maganda ka rin naman sa mga picture na ‘to ha? Palitan mo yung pictures ko diyan at hindi ang mga picture na ito ang ilalagay ko sa scrapbook ko.

Maya: Ayoko nga. Ang gaganda at ang sasaya kaya ng mga alaala ko sa dalawang picture mong yan.

Richard: I feel the same way about these two pictures of yours. So, it’s settled. You get to keep your cover, I get to keep mine.

Maya: Sige na nga, hindi naman ako mananalo sa’yo e.

Richard: Anyway, thank you for this, Maya. I really appreciate it. If you haven’t noticed, marami rin akong naitagong remembrance at pag nilagay ko dito lahat, mahahabol ko na rin yang mga laman ng scrapbook mo.

Maya: Ang yabang! Pero mas okay nga yun e, walang nauuna, walang nahuhuli, pareho tayong magkocompile ng mga remembrance ng sabay. I love you, Ser Chief ko!

Richard: I love you too, Maya! Halika nga rito!

 

He wrapped Maya around his arms. They were like that for a while just appreciating and enjoying each other’s presence.

 

Weekend came. The whole family is off to fly to San Nicolas. Nanay Teresita, Kute, Mamang and Cho were informed that the Lim family will come there to visit with Maya. They did not tell them yet that Tatay Arturo will be with them too.

 

Fast forward to their arrival in San Nicolas…

Nikki: Oh my gee! I miss it here! The traffic-less roads, the fresh air, everything! It’s so nice to be back here in San Nicolas!

Abby: Oo nga, Ate Nikki!

 

Nanay Teresita, Kute and Jeffcame out and welcomed them.

 

Maya: Nay! Kute! Namiss ko kayo! Uy! Pards! Nakauwi ka na pala! Kailan ka pa dumating?

Jeff: Noong isang araw lang, Maya.

Maya: Ah, kaya pala. Hindi kasi nabanggit ni Kute sa’kin e.

Kute: Hindi mo naman kasi tinanong e.

Maya: Huu! Ayaw mo lang malaman ko na natutuwa ka kasi nandito na ulit si Pards! Namiss mo siya ‘no?

Kute: Bunso, tumigil ka nga diyan.

Maya: E, Kute, nasaan sila Mamang at Cho?

Kute: Ayun, nasa taas. Si Mamang nagpapaganda kasi darating daw si Richard.Haha. Si Cho naman nag-aayos lang sandali sa taas. Sandali, bunso ha, napasarap ang pag-uusap nating dalawa rito e. Hi Richard, Luke, Nikki, Abby! Nay! Sino po ba tinitingnan niyo diyan?

 

Napalingon silang lahat kay Nanay Teresita at sa taong tinitingnan niya.

 

Nanay Teresita: A-a-Arturo?

Tatay Arturo: Oo, Teresita, ako nga.

 

Author’s Note: Hanggang dito na lang po muna! I know, I know. This is a particularly short chapter. Gusto ko na lang kasi pag-isahin sa Part 12 ang confrontation at proposal part. Unfortunately, finale na ang Part 12. Pero don’t worry, I’m going to think of new fanfics para siyempre sa mga pinakamamahal kong mga adik. I hope I can think of good ideas, I hope my writing skills won’t fail me. My sincerest apologies for this chapter, please bear with me. Till the next (the last one =() chapter! Kapit-bisig!😉

2 thoughts on “Reservation for Three – part 11

  1. Pingback: Reservation for Three – Finale | Excess Baggage

Whatcha think?

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s