Palusot 39

Palusot 39

Isang linggo pagkatapos sabihin ni Maya ang lihim niya sa kanyang ina. Ngayon naman ay sa mga kaibigan niya sasabihin ang totoo.

Nandito ngayon sila sa isang Bar sa Newport. Pina reserve nila ang place para sa kanila lang magkakaibigan. Kasama ngayon ang mga asawa at boyfriend ng mga kaibigan nila particularly sina Wilmer at Bham, Floyd and Ellen, Arman and Frida, Dan and Avina, Eufrey and Lechel at Bryan at Mishee.

“Ano bang meron ngayon dito. Sino ang nagpatawag ng get together na ito.” tanong ni Eufrey sa asawa.”

“Wala din akong alam eh. Basta nag invite lang si Tin-tin eh. Dapat daw nandito tayong lahat dahit may announcement daw na magaganap.” sagot ni Lechel sa asawa.

“Baka papakasal na si Tin sa boyfriend niyang doctor.” sabat naman ni Bryan.

“Ewan natin….” sagot ulit ni Lechel.

Mamaya pa ay lumabas na si Tin-tin sa stage.

“Kumpleto na ba tayo lahat? Wala ng kulang?” tanong n Tin.

“Hindi pa, kasi 5 years ago pa kayo kulang lagi ng isa.” Sabi ni Wilmer

Sinita agad ito ni Bham. “Ssshh ano ka ba, puede bang manahimik ka diyan.”

Hindi na pinansin ni Tin ang sinabi ni Wilmer. “Alam ko marami sa inyo ang nagtatanong kung bakit tayo nandito ngayon, kung anong meron at kailangan sa isang bar pa natin gawin.

“Ito kasi ang napiling niyang venue. Kasi dito nagsimula ang love and friendship between all of us. Kaya with further ado…friendship labas ka na diyan.”

Ganun na lang pagkamangha ng mga kaibigan ni Richard pagkakita kay Maya. Pinagtataka lang nila ay bakit parang normal lang sa lahat ang paglabas ni Maya. Parang sila lang ang gulat na gulat. Na sagot lang ang tanong na iyon ng magsalita si Maya.

“Wilmer, Floyd, Arman, Dan, Eufrey and Bryan. Sorry alam ko nabigla kayo sa akin. I’ve been here since August. Matagal na alam ng mga asawa ninyo na nagbalik na ako and ng iba except sa inyong anim. I asked them to keep it from you kasi alam ko sasabihin ninyo ito kay Richard.”

Hindi umumik ang magkakaibigan ngunit makikita sa pagmumukha nila ang pagkadismaya.

“I have my reason, why I do that. Don’t worry sasabihin ko rin naman sa kanya eh. Hindi pa nga lang ngayon. But I will….”

“Anak mo ba ang kambal na nakita minsan ni Richard sa shop mo?” seryosong tanong ni Wilmer sa kanya.

“Oo they are my babies, my children,”

“Tama ang hula natin ate.” sabi naman ni Jho kay Shiey.

“Oo nga eh.

“Ibig sabihn nag-asawa ka na pala. Naghihintay lang pala sa wala ang kaibigan namin. Paano mo iyon nagawa sa kanya, minahal ka niya ng labis, nagdusa halos ng limang taon sa paghihuntay sa yo. Tapos eto pa ang igaganti mo sa kanya.?” damed you Maya, pasigaw na sabi ni Wilmer.

“Pare, watch your mouth, babae pa rin itong kausap mo at kaibigan matalik ng asawa mo.” pagtatanggol ni Arthur kay Maya.

“Bakit sino ka ba sa buhay niya…”

“Someoe very special to her. Puede ba makinig muna kayo sa sabihin niya. Saka ninyo siya husgahan. Akala mo ba s Richard lang ang nahihirapan noon mga panahon iyon? Baka nga wala pa sa kalingkingan ng sakit ang naramdaman ni Richard sa sakit na naramdaman ni Maya sa loob ng 5 taon. Hangga ngayon wala pa….”

“Arthur…putol ni Maya sa sabihin pa sana nito.

“Again I’m sorry, the reason kung bakit ko kayo pinatawag, ay di lang para tayo mag get together ngunit para sabihin na rin sa inyo ang naging buhay ko for the last 5 years….

Nagmatapos maikuwento ni Maya ang lahat lahat sa mga kaibigan niya. Isa-isa siyang nilapitan at inakap ng mga ito. Si Wilmer ang pinaka huling lumapit dito at inayakap siya.

“I’m sorry, hind ko sinasadya pagsalitaan ka ng ganun kanina. Talagang bang ok na ok ka na?”

“Oo naman kaya nga naka uwi na ako dito sa atin eh.”

“Kelan mo naman kami ipapakilala sa inaanak namin? Balita ko ay napaka bibong mga bata at ang kukulit daw.”

“Minsan pasyal kayo ni Bham sa bahay…andun lang iyon o kaya sa shop sa Rockwell….lagi kasi nagpapadala ang mga iyon after school doon eh. Naglalaro sila ng Baba nila.”

“Balita ko nga eh, lokong loko daw itong si Richard doon sa dalawa.”

“Pati iyon dalawa. Walang bukang bibig kungdi iyon Baba nila. Minsan nga nagseselos na ako eh. Lagi silang looking forward na pumunta sa shop para makita si Richard.”

“Buti hindi nadudulas ang kambal tungkol sa yo.”

“Well on guard lagi sina Shiey at Jho.”

“Alam ba nila si Richard ang tunay nilang Baba?”

“Hindi pa…sasabihin ko palang sa kanila….unti-unti umaayon naman sa plano ang lahat eh. ”

“Ano kaya magiging reaksyin nila pagnalaman nila ang totoo about there Baba.”

“Well, sana positive ang maging dating sa kanila. Tutal alam naman nila di sa Arthur ang tunay nilang daddy eh.”

“Ah alam nila…”

“Oo naman. Sinabi ko na agad sa kanila ang bagay na iyon noon pa. Kaya nga Daddy Arhur ang tawag nla eh.”

“That’s good at least hindi ka na pala mahihirapan mag explain sa kanila.”

“Yeah. Wilmer, Basta promise me huag mo o ninyo munang sasabihin kay Richard ang totoo. Ako na ang bahala sa kanya.”

“Oo naman, alam ko naman ang intention mo eh. Matutuwa iyon pagnalaman niya nandito ka na at ma anak na kayo.”

“Ako din looking forward sa araw na iyon.”

——

Lingid sa magkakaibigan ay nasa labas ng bar si Richard. Balak kasi niyang mag bar kaso sarado pala ngayon ang paborito nilang puntahan bar sa Newport City.

“Manong, bakit tahimik ata ngayon ang Republq?”

“Naku Mr. Lim, sarado po ngayon ang Reoubliq, arkilado po kasi eh. May private function po ang isang grupo ng magkakaibigan. Kaya yan po sarado ito ngayon.” sabi noon pinaka guard ng bar.

“Ah ganun ba? Sige salamat.

“Diyan ka na lang muna sa Opus Dei, ok din diyan.” sabi pa noon guard.

“Hindi na, uuwi na lang ako. Salamat na lang po.”

Hindi pa masyado nakakalayo si Richard nang buksan ni Dan ang pintuan ng bar. May kukunin lang kasi siya sa kotse niya ng mamataan niya si Richard kaya dali-dali niya sinara ang pintuan para di siya makita ni Richard.

“Oh pare bakit humahangos ka diyan. Parang may nakita kang multo sa labas ah.” Puna dito ni Floyd.

“Higit pa sa multo ang nakita ko.”

“Bakit ano ba ang nakita mo? Tanong naman ni Ochel dito.

Si Richard mga pare. Pupunta siguro dito kaso sarado kaya ayun umalis na.”

“Pinsan dapat bilis bilisan mo na ang plano mo. Time is running out.”

“Oo nga….baka mamaya maunahan ka ni Richard sa pagtuklas na nandito ka na. Magalit baka magalit pa iyon sa yo and worst pati sa amin lahat.” sabi naman ni Arman.

“Oo naman, alam ko iyon. Kaya nga ingat na ingat ako na huag maglalalbas eh. Bukas kakausapin ko na ang kambal then ang parents ni Richard. Gusto ko muna malaman ng kambal ang totoo para kapag kinausap ko na sina Mama Esme at Daddy Roberto kasama ko na ang mga apo nila.”

“Kaya mo yan, goodluck. Aja! Aja! Aja!” sabi naman ni Fridz.

“FIGHTING!!!! Sabay-sabag naman sabi nila.

——-

Maaga pinuntahan ni Maya ang kambal sa kuarto ng mga ito. Gising na ang mga ito at naglalaro sa wii na bigay ng baba nila.

“Good morning kids.”

“Good morning mommy. Good morning da…Where’s daddy Arthur?”

“Meron lang siyang pinuntahan tao. Importante kasi makausap niya ang mga iyon eh.”

“Business again?”

“Are all daddies always busy in business?”

“Bakit mo naman natanong yan Dominic?”

“Kasi si Baba always talks business too, even when where playing someone will call him on the phone.”

“Then….?”

“He will just talked to someone else to do the job for him then we will play na ulit.” nakangiti sabi naman ni Nique.

“Mommy can you bring us to the shop today. Then we will text Baba to bo there. Please Mommy.” sabay puppy eyes ng dalawa.

“As much as I want too, we can’t. Kayo na rin may sabi na busy person ang Baba ninyo. Them make him rest today.”

Nag pout lips ang dalawa.

“Come lets have breakfast na then we will talk.”

“Talk about what, mommy?”

“Hmmm, about your real daddy.” nakangiting sabi ni Maya,

“How I wish si Baba na lang ang tunay natin daddy kuya.”

“Same here sissy. I like him to our real dad.”

Gusto mapaiyak ni Maya sa sinabi noon dalawang bata, kaya niyakap na lang niya ang mga ito.

“Let’s go downstairs na.”

Bumaba na nga ang mag-ina para mag-almusal.

——–

Nasa kuarto ni Maya ang mag-iina. “You two seat here sa bed ko.”

Umupo naman ang kambal sa kama.

Huminga muna ng malalim si Maya bago nagsalita. “di ba alam na namn ninyo ang reason kung kung bakt kami nagkahiwalay ng daddy ninyo?”

Tumango lang ang kambal, “daddy doesn’t know about us kasi di niya alam na buntis ka mommy.”

“Gusto na ba ninho makilala ang daddy ninyo?”

Sunod-sunod na tango ang ginawa ng kambal sa tanong ni Maya.

May kinaha album si Maya. Iyon ang scrapbook na ginawa ni Richard sa kanya noon. Inabot niya ito sa kambal.

Dali-dali kinuha ng kambal ang scrapbook at binuksan nila. Ganun na lang ang pagkagulat ng kambal…

“Baba!!!!”

“Yes your Baba is your REAL dad.”

“Really mom, you are not joking?”

“Do I look like am joking?”

“Oh mom, this is great…we don’t know but we really like Baba and wishing he is our real dad.” sabi n Dominic.

“Our wish did come true kuya.”

“Kids, there one thing one I want to ask from you.”

“Ano po iyon?”

“Don’t tell your Baba, that he is your real father. I will talk to him first before we tell him. Is that alright with you kids?”

“Ok. Ut promise us you will tell him the truth. He is so sad when you lleft him.”

“I know….” sabay akap sa dalawa.

“Mom, did you know that Baba still wears his ainfinity rings just like you.” sabi ni Nique.

“How did you know?”

“In our first meetiing I saw him wearing an infinity ring. I asked him wheredid he get it. Bit he didn’t answered me.” sumbong pa ni Nique,

“Because what you asked backed then is too personal already.” sabi naman ni Dominic

“Stop it…go and ask your yaya to bath you two. Meron tayong bisita and I want you to meet them.”

“Sino po Visitor natin, mommy?” tanong noon kambal.

“Later you will know kapag dumating na ang daddy Arthur ninyo na kasama sila. Kaya hurry up kids.”

Dali-dali lumabas ng silid niya ang kambal. Natutuwa siya kasi hindi na siya nahirapan mag-explain sa mga anak niya tungkol sa daddy nila. Naka buti rin iyin na buld uo nilang friendship sa isa’t-isa.

Nasa ganun siyang tagpo, nag bigla tumunog ang celphine niya….

“Hello Arthur….”

“Kasama ko na sila….handa ka na at ang mga bata?”

“Oo, naliligo na sila. Btw, asan na ba kayo?”

“Papaalis na dito sa meeting place namin.”

“Ok ngat kayo.”

Whatcha think?

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s